Crowdsourcing
Crowdsourcing é un termo acuñado polo escritor Jeff Howe e o editor Mark Robinson da revista tecnolóxica Wired magazine.
Así como no outsourcing os traballos son enviados a empresas externas coma xeito de abaratar custes en mercados máis baratos como India ou China, o que fai o crowdsourcing é propoñer problemas e "recompensas" a quen ou quen solucionen o problema proposto. Crowd é o término en inglés de multitude e sourcing refírese á obtención de materia prima xa que source é o término en inglés de fonte, neste caso un proxecto.
Crowdsourcing intenta reemprazar contratos selectivos, adestramentos e forzas de traballo coa participación masiva de voluntarios e auto-organización. Aínda que non é unha idea nova, estase volvendo bastante popular e utilizado por empresas como Boeing, Dupont e Procter&Gamble que buscan solucionar os seus problemas de forma masiva a través de InnoCentive por exemplo.
Trátase dun modelo de colaboración diferente dos proxectos de código aberto, onde o beneficio da colaboración é mutuo entre os colaboradores. As persoas reuníronse para crear un complexo software coma o kernel Linux, a base de datos MySQL e o navegador Mozilla entre tanto outros. Nos últimos anos, a nova xeración de Internet, coñecida como web 2.0 evolucionou para permitirlle a quen non teñen coñecemento técnico de participar en proxectos en liña. A importancia do crowdsourcing é a gran cantidade de entusiastas que poden realizar o traballo dun pequeno grupo de profesionais experimentados. O título da reportaxe de Jeff Howe -crowdsourcing.com- é The Rise of the Amateur ( O Ascenso dos Afeccionados ).
Wikipedia é o máis coñecido proxecto crowdsourcing de código aberto, pero hai moitos outros tipos de traballo crowdsource.
Traducido co OpenTrad (sen revisar moito...).
Crowdsourcing pola Wikipedia (castelán, inglés).
En: Curiosidades por Roberto Brenlla
(automático)
(automático)
[...] O novo concepto dos últimos meses é o crowdsourcing, o cal non penso definir, pero no que me gusta pensar. Facer grandes cousas, xuntando pequenos impulsos é algo que se leva facendo dende que o que existe é. Á natureza, de feito, vaille moi ben, a base de pequenos cambios que non serían nada sen unha visión global de conxunto. [...]
Si, a potencialidade é enorme. Nembargantes, abre vias á precariedade laboral. Por exemplo, estiven a ollar varias páxinas onde ’subastaban’ a realización dunha determinada parte dun proxecto. Comezaban ofertando ao demandante desta actuación, uns $500 e 50 dias para realizar o proxecto (unha web, creo lembrar). Rematou a subasta con $170 e 20 dias. Creo que o demandante era un español e o que vai desenvolvelo é un hispano. Polo medio quedaron algunhas ofertas de empresas hispanas…
…falaba máis ben da colaboración sen interés, das pequenas cousas feitas a medias, entre varios, que conlevan grandes resultados con inmellorabeis finais… todos temos exemplos en mente…
…porque traballar en algo, xa é outro tema distinto…
Si, si, concordo contigo… o caso é que só saliento esa morea de exemplos de aplicacións perniciosas, verdade?
De feito, o máis novidoso pode ser o nome ‘crowdsourcing’ porque de seu xa existe ese xeito de traballar co noso querido GNU/Linux ou a mesma Wikipedia.
A ver se coincidimos por algures e seguimos esta conversa, para min a todas luces apaixoante
…os maiores problemas deste xeito de facera as cousas é a coordinación equilibrada e o compromiso autoimposto… seguro que calquera día coincidimos nalgún sitio no que falar de todas estas cousas…