asennadas

Un novo servizo de Google, desta vez nomeado Friend Connect, vén de ser anunciado onte incluíndo unha ampla información sobre el.

A iniciativa trata de engadir funcionalidades sociais a sitios webs, blogs incluídos, sen teres que programar posto que emprega aplicacións de terceiras partes (widgets) coas APIs de OpenSocial . Un sitio de exemplo pode ser este.

"O que Google está esencialemente facendo e aproveitarse dos novos estándares arredor das funcionalidades sociais. Estes estándares están especialmente referidos á identidade (OpenID), dereito de acceso a datos (OAuth) e aplicacións sociais (OpenSocial)."

Blogaliza.org xa está a engadir estes novos widgets e funcionalidades enriba descritos.

Fonte.

asennadas

chuzame

En: AGNIX, Amizade, Estándares, FLOSS, Galicia-Galiza, Internet, Tecnoloxía por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

Alessandro de Oliveira Faria, Cabelo, manda este artigo para AGNIX:

O reconhecimento facial é um dos processos de identificação mais utilizados pelos seres humanos, pois permite identificar rapidamente qualquer pessoa e assim definir o tipo apropriado de interação com ela. Além de identificar, podemos perceber o estado emocional de uma pessoa apenas observando sua expressão facial.

Embora o reconhecimento facial seja uma tarefa simples para o ser humano, é extremamente complexo implementar esse processo em uma máquina, pois não sabemos, ao certo, como o cérebro humano realiza essa tarefa. O cérebro humano pode identificar corretamente uma pessoa a partir de sua imagem facial mesmo sobre as mais diversas condições, como variações de iluminação, observando apenas uma de suas características ou partes, e até mesmo com distorções ou deformações.

Artigo completo.

chuzame

En: AGNIX, Amizade, Brasil, Curiosidades, FLOSS, Tecnoloxía por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

Un dos erros máis estendidos á hora de diferenciar o Sw entre Libre (aínda que xuntemos eiquí ao de Código Aberto non 100% libre) e os demais é nomear a estes últimos como Sw Propietario.

Entón, que quere dicir isto? É que o SwL NON ten propietarios? Ah, si teñen propietarios, houbo alguén que o fixo e o segue a facer. Se é así, daquela son os dous Propietarios? Os dous recoñecen o Dereito de Autor. Que hai de errado nisto? Realmente o único errado é xustamente o sentido que lle pretende dar o seu uso habitual pola sociedade.

Se un olla na entrada da Wikipedia o termo "Dereito de Autor" (está en castelán) compróbase que restrinxe o Dereito de Autor ao ámbito do coñecido Copyright, tanto así que a propia ligazón inclúe ese termo. Porén ao final da entrada dase unha ligazón a algo máis adecuado cuxo título é "Right o Left?" de Rebelion.org.

Segundo sinala Víctor Salgado (Pintos & Salgado), con quen compartín uns minutos onte, "a licenza libre GPL é a auténtica esencia do Dereito de Autor" posto que amosa ás claras a potestade que ten o propietario da obra, neste caso Sw, de elixir o que si ou non se pode facer con ela.

Adoro o nome Privativo acuñado (ou alomenos divulgado) por Richard. M. Stallman! É, baixo o meu punto de vista e con algunha obxección, o máis adecuado para aclarar o que hai detrás dos distintos Sw amparados polo Dereito de Autor: uns privan de dereitos e outros outorgan dereitos. Daquela un é Privativo e outro é Libre, mais os dous son Propietarios. Velaquí a diferencia!

Esforcémonos en chamar ás cousas polo seu nome correcto, o mesmo que xa facemos con hacker e cracker, expliquémolo á xente. É tan importante isto que gran parte desa mesma sociedade cre que o libre NON ten propiedade e, por tanto, pode facer con el o que queira!

Ollo señorías TIC que aínda non comprededes o que é SwL en toda a súa extensión, tede moito coidado con violar o Dereito de Autor das licenzas libres. Non vaia ser que vos denunciemos en GPL-Violations ou poñades en perigo o voso negocio enteiro, como pode acontecer no caso McAfee, por empregar códigos abertos e libres no seu Sw comercial.

asennadas

chuzame

En: AGNIX, Amizade, Cultura Libre, FLOSS, Internet, Persoal por Roberto Brenlla
4 Comentarios »

A raíz dunha nova que me comentou o amigo Hermo souben dalgo estraño polo novidoso e até chocante da iniciativa. Acontece que se hai axencias de viaxes que teñen na súa oferta facer turismo nas favelas do Rio de Janeiro.

Daquela, a raíz da nova que me comentou Manuel, fun atopando cousas como:

• Favela Tour
• O artigo "Turismo e favela: reflexões sobre ética e fotografia"
• Outro titulado "É interessante promover a favela como destino turístico?"
• Outro Favela Tours
• e varios máis que xa deixo á pesquisa de cada quen.

Todo isto véu a colación pola película brasileira Tropa de Elite, na contorna da loita contra a delicnuencia e mailo tráfico de drogas e armas por medios policiais extremos (BOPE, Batalhão de Operações Especiais).

Acontece que comezan xurdir críticas contra esta nova forma de turismo alternativo, ben distinto ao turismo ecolóxico, ao tildalos como incentivadores da delincuencia e co agravante de ofrecer unha imaxe indesexable do país. É que os turistas poden chegar a facerse fotos cos capos que trafican con drogas e armas...

Se cres que todo é película, olla este video:

chuzame

En: Amizade, Brasil, Curiosidades, Ecoloxía, Historia(s), Persoal por Roberto Brenlla
1 Comentario »

Óscar Casal vén de publicar un artigo titulado "Howto subversion + HTTPS sen usuarios reais no sistema e diferentes permisos para un mismo proxecto segundo o usuario" no que adxunta un ficheiro PDF no cal está un manual sinxelo para configurar subversion vía HTTPS sen usuarios reais no sistema e coa posibilidade de ter diferentes permisos segundo o usuario que sexa, para un mesmo proxecto.

Requerimentos previos: Apache correndo con HTTPS configurado

A instalación foi feita sobre unha Ubuntu Dapper TLS.

O ficheiro PDF.

chuzame

En: AGNIX, Amizade, FLOSS, Seguridade, Tecnoloxía por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

"Tropa de Elite" é o titulo dunha película brasileira que poderá provocar máis comentarios, até polémicas, cá coñecida "Cidade de Deus". Tanto é así que a película xa estaba dispoñible en Internet varios meses antes da súa estrea.

Na Wikipedia din dela:

"Tropa de Elite" (The Elite Squad, seu titulo em inglês) é um filme brasileiro de 2007, dirigido por José Padilha, que tem como tema o Batalhão de Operações Policiais Especiais (BOPE) da Polícia Militar do Estado do Rio de Janeiro.

Foi objeto de grande repercussão antes mesmo de seu lançamento, por ter sido o primeiro filme brasileiro a, meses antes de chegar aos cinemas, vazar para o mercado pirata e a internet. Um dos protagonistas do filme, o ator Caio Junqueira, chegou a declarar que, por mais que achasse a pirataria algo negativo, sabia que havia sido "por causa dela que o trabalho atingiu o público da televisão". Uma pesquisa feita pelo Ibope chegou a estimar que mais de 11 milhões de brasileiros teriam visto o filme de forma ilegal - isso, entretanto, não impediu o filme de ter sido bem-sucedido nas bilheterias, tendo estreado em primeiro lugar e obtido uma das maiores médias por sala no ano, com mais de 1000 espectadores por sala na primeira semana, mesmo com um lançamento restrito aos estados de Rio de Janeiro e São Paulo.

Ao criticar duramente os usuários de substâncias ilícitas, atribuindo-lhes culpa pela expansão do tráfico de drogas e da violência, o filme gerou grande debate na mídia brasileira. As práticas de tortura por parte dos policias também foram abordadas, gerando questionamentos acerca do fato dos personagens estarem sendo considerados heróis por suas atitudes frente aos bandidos.

O filme recebeu o prêmio Urso de Ouro de melhor filme no Festival de Berlim 2008.

Tropa de Elite - Morro do dende

A loita contra o crime nas máis de 700 favelas do Rio de Janeiro, a dualidade heroe-vilán, a corrupción e outros temas afíns son o eixo desta película.

Souben dela tras comentarlle ao amigo Claudio o parecer que me deu a miña nae ao ver tanquetas patrullando as rúas dunha favela na súa recente viaxe a Cabo Frio. Claudio díxome que en Berlín non daban crédito ao contido da película porque, de ser realidade, estaríase a falar de fascismo en estado puro. Acontece que o pobo brasileiro considera ao BOPE heroes libertadores da delincuencia...

chuzame

En: Amizade, Brasil por Roberto Brenlla
4 Comentarios »

Antonte chegaban do Brasil os meus pais tras pasar alá máis dun mes de vacacións, un par de dias en Rio de Janeiro e o resto en Cabo Frio, unha bela cidade do mesmo estado, con máis de 150.000 habitantes.

Conservo marcadas lembranzas dalá por ter pasado uns dias de campamento na miña infancia: praias, augas transparentes, salinas... Agora engado unhas Havaianas e un cd repleto de MP3 que venden aos turistas xunto con imaxes da zona.

Moitas anécdotas trouxeron os meus pais, sobre todo referidas ao binomio riqueza/pobreza. Xentes agarimosas, paisaxes paradisíacas, autopista de 'portagem' con liña pintada no chan para separar os sentidos de marcha e a veces até monocarril, menino tirado na rúa, favelas enriba de grandes mansións, policías do BOPE armados ata os dentes, máis mortes diarias que no Iraq... Isto último no Rio, claro, non en Cabo Frio.

Aínda e así, á pregunta "Onde preferiríades vivir, alá ou en Europa?", o meu pai non tiña dúbida "Aquí", a miña nae para nada o tiña tan claro...

chuzame

En: Amizade, Brasil, Persoal por Roberto Brenlla
1 Comentario »

Dexio outra mostra da voz e tenacidade de Susana porque desta vez, alén de cantar, inclúe a súa produción multimedia baseada integramente en ferramentas libres: Kino, Audacity, The Gimp... sobre Ubuntu GNU/Linux.

O resultado é este:

Noraboa Susana!

Canta: Susana de Lorenzo

Piano: Rupert Twine

Tema: Dos cantares populares

Compositor: Fernando Jaumandreu Obradors

chuzame

En: Amizade, Cultura Libre, FLOSS, Galicia-Galiza, Persoal por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

Óscar Casal vén de publicar dous artigos técnicos:

• Crear paquetes .deb a partir de tar.gz
• MiniHowto: Redirixir todo o tráfico http a https de modo transparente

Como calquera dos seus traballos, está paso-a-paso e doado de ser seguido.

asennadas

chuzame

En: AGNIX, Amizade, FLOSS, Seguridade por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

GALPon e Microsoft unidos polo mesmo fin pero non empregando os mesmos medios. Dispor de software de calidade en galego é un dos obxetivos que promove a asociación galega nas súas actividades, namentres que a multinacional norteamericana, multada en varias ocasións pola Unión Europea, anuncia as súas últimas versións do sistema operativo e suite ofimática traducidas ao galego.

GALPon defende e promove o emprego de Software Libre coma o sistema operativo GNU/Linux e a suite ofimática OpenOffice.org que levan no mercado máis de 5 anos traducidos ao galego...

Segundo as palabras da presidenta de Microsoft Ibérica que subliñou sobor os seus produtos que "este software permite extender el uso del gallego a través de las TIC y forma parte de la intención de la empresa de «adaptar» sus productos a todos los idiomas, algo que espera que sus competidores imiten porque «significará que ellos también aceptan el gallego como lengua cooficial", pódese extraer que non considera ao sistema operativo de GNU/Linux coma competidor xa que xa estaba traducido antes que calquera dos sistemas operativos da multinacional.

Na foto amosada aparecen Carlos Rodríguez, o xerente de TEGNIX e actual presidente de GALPon, xunto a Rosa María García, presidenta de Microsoft Ibérica, ambos felices e "contentos"... Ademáis, no álbum de imaxes, pódese ver a Pedro Silva de AGNIX e Miguel Bouzada de GALPon no acto.

Vía Carlos, publicado en GALPon.

chuzame

En: AGNIX, Amizade, Curiosidades, FLOSS, Galicia-Galiza, Hasefroch, TEGNIX por Roberto Brenlla
2 Comentarios »

Tal como comentara no derradeiro parágrafo deste artigo, atopar unha nova sobre SwL nun xornal como El País supuxo un punto de inflexión determinante. Xa dixen, daquela semellaba que na nosa comunidade non se facía nada para dar a coñecer á alternativa tecnolóxica libre. Digo 'semellaba' porque evidentemente si se facía aínda que se cadra sen a desexada difusión mediática. Exacto, cría que a difusión era unha das maiores tarefas por diante para que chégasemos ter algo semellante ao que o xornal comentaba sobre Estremadura.

Daí que decidira probar a comentalo nalgúns concellos. Fun a varios deles, petei portas pechadas e, nos que decidiron abrilas para escoitarme, deixaba todas as miñas ideas. Axiña comprobei que era necesario deixar esas ideas faladas resumidas nun texto con linguaxe comprensible e directa. Fíxeno pero tampouco abondaba. Daí unha nova consecuencia, tiña que atopar unha mínima masa crítica para levar adiante a difusión. Unha asociación sen fins lucrativos podería ser o idóneo mais, como coñecer e implicar á xentes nunha nova asociación?

Seguín por esta vía e comenteino coa pouca xente que coñecía. Os que comezamos non coincidimos nas formas: uns desexaban enfocalo a nível empresarial e eu non quería meterme neses líos, só desexaba crear unha asociación porque tiña a sorte de ter cobertas as costas en termos económicos. Entendía que non todo o mundo querería implicarse nalgo a cambio de nada e daquela podería ser necesario engadir á asociación un proxecto empresarial.

Porén, ao pouco tempo todo tomou outro rumbo por mor das profundas discrepancias internas dos que conformábamos o grupo inicial. Hoxe, desde o meu punto de vista, afortunadamente houbo que refacelo todo case que desde cero. Así, naceu AGNIX.

Escribín nas webs dos GLUGs galegos para presentar o proxecto "GNU/Linux para O Pobo", comecei escribir artigos e novas a cotío, fun falar con todos os grupos políticos (sen coñecer ninguén en ningures!), seguín petando en portas de concellos e noutras de diferentes institucións... Así ata chegar á unha xuntanza de asociacións para loitar contra a posible aprobación das Patentes de Sw en Europa. Indirectamente desa xuntanza saiu o embrión das futuras "I Xornadas de SwL para o Ensino Secundario".

Nota: Evitei adrede entrar en detalles, sobor de todo nomeando persoas e determinados feitos. Do que aconteceu despois deixo unha ligazón a un artigo que me pediron para Código Cero na súa edición impresa (páxina 4 do PDF).

chuzame

En: Amizade, Eventos, FLOSS, Galicia-Galiza, Persoal por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

Xa escribin algo referente á evanxelización, é dicir, dar a coñecer o Sw Libre. Adoita acontecer que non sempre un pode reflictir na escrita todas as ideas que sobre o tema posúe, sexa por mor do tempo adicado ou polo restrinxido que supón facelo nun blog en troques de conversado e expresado xestualmente. Aproveito tamén para seguir o fío do comentado por Toni a tal artigo.

Voltei ao tema porque nesta semana terei a oportunidade de intervir no IES San Clemente, convidado por Carlos Carrión e Jesús Arribi, e dase o caso que me deixan adicarlle a esta tarefa uns trinta minutos, se cadra algo máis. Ante todo estou moi agradecido mais tamén preocupado, case que tanto como no seu dia cando fora á TVG. Por que? Ben simple, como podo en tan pouco tempo evanxelizar? Na TVG foron uns 10 minutos xunto aos nervos das cámaras e mailo directo e eiquí son máis minutos, si, pero diante de profesorado experto en informática e, según me din, posiblemente non todo a prol de evolucións (antes diría 'migracións').

Desde o meu parecer, a compoñente social é a máis relevante entre todos os obstáculos a seren salvados á hora de acadar unha evolución con éxito. Daquela non se debería menosprezar. É máis, facelo con decisión xunto ao nomeamento de "defensores do cambio" pode ser até vital para o éxito da iniciativa.

Sexa como fora, tanto Carlos como Jesús son coñecedores da relevancia disto e, teño certeza, seguro que estarán aí cando algúns inconvintes xordan e sexa necesario alimentar esas forzas contrarias ao proceso. É un dos privilexios que ten o profesorado deste IES, outro pode ben ser este completo Wiki.

Para rematar, tamén será interesante comprobar como este proxecto, ben estudado e elaborado, sae adiante tendo á compoñente social como derradeira parte do proceso, inmediatamente antes da posta en marcha dos servizos libertados. É dicir, en quente, trala evanxelización virán os obradoiros explicativos das novas ferramentas. Heino seguir con atención porque, ogallá sexa certo, confirmará a regra que di que non debe haber nada estrito nunha evolución. Ben, se cadra, só unha: evanxelizar é unha tarefa obrigatoria.

chuzame

En: Amizade, Eventos, FLOSS, Persoal, Relatorios, TEGNIX por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

He decidido escribir en castellano motivado por mi reciente paso por la manchega ciudad de Cuenca.

Tras segregar ingentes cantidades de adrenalina en las más emblemáticas atracciones de Port Aventura regreso con la familia a Coruña pasando antes un par de días por Cuenca, coincidiendo con su famosa Semana Santa. Es famosa por sus jornadas de música sacra y sus procesiones religiosas, singularmente por la Procesión Camino del Calvario, conocida por algunos como Procesión de los Borrachos, algo que evidentemente deploran los conquenses.

Según me ha comentado mi amigo Miguel, esta antigua procesión refleja el camino al calvario de Jesús cargando su cruz mientras sufría los improperios de los que presenciaban su ejecución. En sus orígenes nadie deseaba insultar a la adorada imagen por lo que fueron obligados los plebeyos. Éstos, para hacer más llevadera esta orden, se resignaban a ejecutarla lo más inconscientemente posible, bebiendo hasta la saciedad.

En la actualidad, especialmente en los últimos años, la procesión se ha convertido en un peregrinaje de gentes ávidas de juerga que, tras el paso de la última procesión del jueves, pasan toda la noche bebiendo para así permanecer despiertos aguardando la mencionada procesión, ya al alba del viernes.

Sin embargo, la devoción religiosa conquense es profunda. Como muestra me ha resultado llamativo saber que los costaleros de los más preciados pasos suelen llegar a pagar, mediante subasta, cantidades que pueden alcanzar los tres mil euros...

Dejo uno de los videos que he grabado donde se aprecian las turbas, los borrachos, los estruendos de los tambores, los burlescos cornetines y el recorrido final repleto de público entrando en la plaza Mayor rumbo a la catedral.

¡Que lo bailen, que lo bailen!

chuzame

En: Amizade, Curiosidades, Eventos, Historia(s), Persoal por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

Ao remate da miña estadía no Meixueiro chamáronme para unha substitución no IES Pedro Floriani de Redondela. O xefe do meu departamento deixoume destinar unhas pesetiñas á compra dunha distro e merquei unha SuSE. Nin siquera fora instalada nalgún equipo pero serviría para ir metendo o verme nese departamento.

Por aquel tempo comezara unha campaña tentando prohibir as fotocopias de libros por mor da suposta ultraxe aos deireitos autoriais. Naquel instituto tomárono ao pé da letra polo que ninguén podía facer fotocopias. Velaí que cando a directora do centro viume facendo fotocopias de libros... achegouse a min para recreminarmo. Foi entón cando ela, incrédula, descubriu que era iso do "pódese copiar, modificar e distribuir libremente". Aínda así neses tempos comezaba a sentirme canso de ir predicando dun-a-un...

Outra anécdota que lembro dese IES foi o da infección duns PCs da sala de profesores. Vin fozando a un alumno do ciclo de Electrónica que xa daba por morto a un deles cando lle recomendei probar antes facer un "fdisk /mbr". Tiven sorte, conseguiu arrancar o p*** Window$ aínda que finalmente optara por reinstalar todo!

Ao ir rematando do curso púxenme a preparar as opos de Informática, mellor dito, a preparar un chisco e só sobre SwL, non fora ser que caese só diso a que tanto tempo lle adicaba. Nada, as opos foron todas sobre M$ agás algunha preguntiña sobre *nix. Naquel curso (incrible pero certo) tiven que escribir no encerado "Google" pois aínda era un perfecto decoñecido.

Teño lembrazas agridoces dese ano pero quédome co meu tempo de amizade, a estadía no Lobishome, as miñas viaxes ao IES, ás veces en moto e outras co Cadillac El Plateado, e a miña determinación a non seguir dando máis cursos de Economía.

chuzame

En: Amizade, FLOSS, Persoal por Roberto Brenlla
2 Comentarios »

Aprendín moito no LinuxMaster do 1999 e comecei pensar na posibilidade de aproveitar o tempo libre que tiña facendo a enxeñaría técnica informática pola UNED. Amais é que resultaría até cómodo pois xa tiña o 1º de enxeñaría aprobado e a carreira de CC. Económicas ben rematada. Non errei ao supoñer que me ían convalidar unha morea de asignaturas. E así foi, creo que foron ata 7 ou 9 asignaturas convalidadas, todas as que máis me custaría facer: matemáticas, física, estadísticas e até algunha específica de Económicas. En resume, tiña que facer a carreira cunhas 23 asignaturas, todas específicas de informática, é dicir, o ideal!

Namentres non chegaba o comezo de curso, seguín practicando a reo. Probara as distros Mandrake 6.1, Slackware 7.0, a brasileira Conectiva 4.1... e até cheguei mercar varias delas.

Comprendía o modelo de negocio que se asentaba arredor do Sw Libre e mailo Open Source, sempre de xeito autodidacta e solitario pois aínda non tiña con quen compartir esta paixón, agás co amigo Manuel, con quen seguía facendo quedadas de fin de semana. Daí que mercara distros de libre descarga. Fíxeno por diversas motivacións. Sentíame na obriga de axudar a quen mo daba de xeito libre, tamén quería ler as documentacións que incluía, os adhesivos que acompañaba... en fin, tampouco eran moitos cartos (unhas 10 ou 15.000 ptas).

A primeira que merquei foi a OpenBSD 2.7 (aínda a conservo). Xa probara a FreeBSD mais esto era outra cousa moitisimo máis complexa. OpenBSD vén pechada por defecto, é dicir, o que queiras facer en rede significaba complexos axustes para un simple afeccionado. Porén, adoraba varias calidades das *BSD (probei FreeBSD e OpenBSD) como a velocidade, limpeza, o doado da compilación do seu kernel ou o seu make world. Imprimín as súas documentacións para pór en práctica todo canto poidese.

Comecei o curso na UNED tendo preparadas as ferramentas axeitadas para estudar e practicar, sempre evitando empregar sw pivativo. Levando un mes ou algo máis recibo unha chamada solicitando a miña incorporación como substituto no IES Antón Losada da Estrada para dar... materias de Economía! Finalmente aceptei ir por mor dos conselllos familiares.

Alí atoparíame ao xefe de estudos que xa estaba a traballar nunha RedHat para os seus documentos en Latex. Ninguén máis sabía do tema. Puiden sementar algo de SwL no módulo de Informática pois un dos seus profesores, Marcial, amosara interese no tema polo que puiden deixar un par de equipos con GNU/Linux e arranque dual. Sei de primeira man que hoxe traballan moito con SwL, sobre todo en servidores.

Na Estrada estiven ata febreiro do 2001, só tres meses. O tempo suficiente para ter que adiar os meus recentemente iniciados estudos de enxeñaría.

chuzame

En: Amizade, FLOSS, Persoal por Roberto Brenlla
1 Comentario »