Viagem a Angola vai dar certo, irei

Por fim, posso quase confirmar, a viagem dará certo. Foi o Marcio Candido que contatou com a embaixada angolana para eles agirem o meu visto e passaporte.

Assim não terei atrasso nenhum e poderei estar lá com toda a turma brasielira e portuguesa pois o voo sae o 24 de junho. O regreso está previsto para o 1 de julho.

estarão também:

Brasil:
Alessandro de Oliveira Faria (CABELO) - NETi TECNOLOGIA,
Fabianne Balvedi - Estúdio Livre,
Fabiano Augusto Parizotto - Assessor de Planejamento da CELEPAR,
Corinto Meffe – Min. Planejamento,
Prof. Sérgio Amadeu - Faculdade de Comunicação Cásper Líbero,
Elizier dos Santos - Serviço Federal de Processamento de Dados,
Alberto J. Azevedo - Projeto Security Experts,
Fernando Oliveira - Líder do Rio de Janeiro Perl Mongers,
Henrique Andrade - Diretor de Inclusão Digital da UNE,
Paulino Michelazzo - Fábrica Livre,
Alberto Sato - VoIPCenter e Asterisk on Line.

Portugal:
Paulo Trezentos – ADETTI / Caixa Mágica,
Marco Lima - PSL Rio de Janeiro – Perl Mongers,
Marcio Garcia - The Source.

Suiza:
Fernanda Weiden - Google

Chuzame! chúzame -

F1 e GNU/Linux

Valeu Senna!Velaquí un amplo artigo analizando a necesidade da tecnoloxía punta empregada no controvertido Circo da F1 onde abundan os túneis de vento, simuladores de motores e de dinámica de fluidos, por mencionar só algúns dos apartados esenciais onde GNU/Linux contribúe.

"O mesmo sistema que se executa sobre 2000 procesadores core con terabytes de memoria pode ser probado e axustado nun portátil dalgún enxeñeiro. Nun mundo onde cada fracción de segundo marca a diferenza, a habilidade de afinar parámetros, axustar algoritmos e empurrar as ecuacións ao límite, ben pode valer para marcar a diferenza entre gañar ou perder. Como en calquera industria de alto rendemento, os equipos de competición atoparon unha vantaxe competitiva ao traballaren con Código Aberto, por razóns prácticas, rendemento, custes e flexibilidade."

Ese artigo foi atopado grazas a esta fonte.

Non é ningún segredo que moitos destes equipos traballen con supercomputadores dotados con sistemas operativos GNU/Linux. Porén, a centralita común a todos eles é pechada e feita por M$...

asennadas

Chuzame! chúzame -

A miña andaina no Sw Libre (instalando Slackware 3.2)

Tralos disquetes para arrancar o sistema mínimo viña o asunto de particionar o disco co fdisk como dicía no anterior artigo. Despois tiña que pór a orde setup para entrar no proceso de instalación.

A seguinte fase era elixir o teclado español (souben que teclado dicíase keymap!), o cal non significaba que quedara perfectamente configurado... todo era complicado, moi complicado, sobre todo para alguén como eu que nin usuario avanzado me podía considerar. Mais, como traballaba cun 486 vello, non me importaba destruir o Windows, tampouco creo que fora quen de perservalo se me puxera a ilo. Ese equipo era para ir a saco, tíñao claro.

O formateo incluía opcións como tamaño de bloques, chequeo... Logo era o da selección da fonte de instalación (cdrom) que deixaba como /dev/hdb. A selección de software aparentaba algo máis doado pois viña por grupos. Todo isto facíase desde un menú onde ía elixindo que facer, non era unha sucesión ordenada de pantallas.

Tralo software instalábase o LILO (LInux LOader), o xestor de arranque. Podía voltar ao menú e tentar configurar o GPM (para poder copiar e pegar na liña de comandos), a rede (aínda non tiña nin rede nin conexión a Internet), o fuso horario, etc.

Reiniciaba e si, semella que todo rulaba se non fora porque o arranque hiperinformativo (que morea de mensaxes mostraba! e que cousas tan estrañas!) remataba cun login:. Nada de contorna gráfica! E agora que fago?

Durante un bo tempo fun pouco a pouco meténdome neste tinglado, sen saber ben que facer, sempre lendo e practicando. Porén persevaba a idea de facer un curso de ofimática (comezaría en setembro de1998) e preparaba o investimento dun novo PC co que quería poder xogar aos simuladores de F-1 que tanto me atraían.

Por entón, cando falaba de Linux, GNU e esas cousas, a resposta era de estupefacción: que é iso? Claro, refírome á miña contorna de amizades. Despois sabería que moita xente xa estaba de cheo nisto, mais supoño que case que toda ela tiña perfil técnico...

Nota: Non foi ata primeiros de 1999 cando comecei escribir en libretas (teño máis dunha dúcia cheíñas!), a xeito de diario. Aínda que pasara por varias distros, á Slackware gárdolle un especial cariño, pois con ela fixen de todo: instalar o Apache, usar SSH, compilar o kernel e moitas aplicacións... O que describín ata aquí foi todo de memoria e rescatando algo do posto nas libretas posto que Slackware apenas variou en anos o seu proceso de instalación. Irei resumindo o que veu máis como unha historia e conxunto de anécdotas ca descricións técnicas. Procurarei incluir estas descricións cando ilustren mellor á historia destes anos.

Chuzame! chúzame -

A miña andaina no Sw Libre (anos de dualidade)

Como dixen, non era nin minimamente un usuario experto cando me dera de bruces co SwL. A salvación era seguir escrupulosamente as instrucións dun manual atopado na web. Tiña unha máquina vella coa que poder fedellar sen límites e moita curiosidade, toda a que non atopara nos anos anteriores fóra do ámbito ofimático ou lúdico.

Ao tempo fun considerando a posibilidade de facer un curso ofimático (si, formarme para o Office 97) pois non era normal as horas que estragara facendo o proxecto empresarial no curso aquel da Escola de Negocios CaixaVigo. Fun preguntar a varias academias e en todas elas ía preguntando por Linux...

Nada diso tiñan no eido formativo pero nunha delas, dada a miña teima, presentáronme ao responsable do mantemento dos equipos que, tras convencelo, deixoume facer unha copia dunha Slackware 3.1 que el nin probara.

Entón comecei a andaina. Tiña que facer disquetes para que poidera arrancar o PC polo cdrom trala introdución do adecuado floppy (disquete). Para iso a Slackware viña co programiña rawrite. Con el tiven que facer cousas dentro do Windows como:

cd \bootdsks.144

rawrite bare.i a:

cd \rootdsks

rawrite color.gz a:

Con isto xa podía entrar na BIOS, dicirlle que arrancara polo floppy e tras cargalo xa arrancaba o cdrom co que, por fin, comezaba a instalación. Había que facer as particións e daquela empregábase o fdisk a pedal. Claro, todo era pola liña de comandos!

fdisk /dev/hda

O resultado dun 'Intro' premido tras escirbir aquilo era unha pouca atractiva imaxe:

Command (m for help): m
Command action
   a   toggle a bootable flag
   b   edit bsd disklabel
   c   toggle the dos compatibility flag
   d   delete a partition
   l   list known partition types
   m   print this menu
   n   add a new partition
   o   create a new empty DOS partition table
   p   print the partition table
   q   quit without saving changes
   s   create a new empty Sun disklabel
   t   change a partition's system id
   u   change display/entry units
   v   verify the partition table
   w   write table to disk and exit
   x   extra functionality (experts only)

E claro, co que eu sabía (que era nada)... isto espantaba ou pasaba a ser un auténtico reto.

Chuzame! chúzame -

Ensaio sobre a igualdade (na F-1 do 2007)

Este ensaio assinado pelo Flavio Gomes para Grande Prêmio bem pode valer de resumo dum ano na F-1:

Se tem um clichê que detesto é o tal “fulano sentiu a pressão”. Não que não faça sentido. Quando nasce uma frase feita, ela em geral tem bom encaixe à situação original. O problema é que os clichês se desgastam. “Fulano sentiu a pressão” é um deles. Por isso, farei de tudo para evitá-lo.

Lewis Hamilton perdeu um campeonato de bobeira. Sorte dele que é jovem, talentoso, e tem muito tempo de F-1 pela frente para recuperá-lo. Mas se nunca mais lutar por um título, vai lamentar até o fim dos dias o que aconteceu nas duas provas fatais desta temporada.

A McLaren não perdeu a taça para Raikkonen por conta de seu pretenso e obsessivo tratamento igualitário aos pilotos, totalmente mal gerido. Esse tipo de má administração de egos não é inédita, afinal. Às vezes dá certo, em outras não.

Com Senna e Prost, por exemplo, funcionou.

Naqueles anos de 1988 e 1989, Ron Dennis podia lançar os dois à arena sem se preocupar demais. Um deles ganharia o campeonato, de qualquer forma. Ayrton levou no primeiro ano, Alain no segundo. A superioridade dos carros vermelho e brancos era tão grande, que o máximo que poderia acontecer era surgir um clima de mal-estar no time. E esse ambiente ruim aflorou principalmente no segundo ano. Redundou na saída do francês, que achava que Dennis protegia Senna. Como Alonso acha que Hamilton é protegido. Mas tudo bem. A McLaren levou dois títulos de pilotos e dois de construtores do mesmo jeito. Não precisou que seus pilotos trocassem afagos e sorrisos.

Mansell & Piquet na Williams em 1986, por sua vez, não deu nada certo. Os dois ficaram se pegando o ano todo, mas a equipe tinha uma rival à espreita, a mesma McLaren. No fim das contas, Prost foi o campeão. Quando se afirma que ter dois pilotos de ponta sob o mesmo teto é um erro, aquele campeonato é o mais lembrado. Só que no ano seguinte Frank Williams insistiu no que fora um erro na temporada anterior e ganhou o título com Piquet. Portanto, deu certo, também. Demorou um pouco, mas o troféu está lá na sede da equipe.

O princípio da igualdade, como descobriu Alonso, é quase uma falácia. Porque não existem dois pilotos iguais. Um sempre terá maior simpatia do chefe. Ou dos mecânicos. Ou um engenheiro mais esperto. Ou uma estratégia de corrida mais favorável. E um sempre será mais rápido que o outro. Ninguém dirige igual.

Não foi a pregação pela igualdade de Ron Dennis que tirou o título da McLaren. No máximo, o discurso gerou um ambiente ruim. E, na prática, a igualdade foi para inglês ver. Hamilton era claramente protegido na equipe. Se isso não resultava em equipamento pior para Alonso, gerava, sim, um certo desequilíbrio. Emocional, que fosse. Aqui, pode-se argumentar que se Dennis tratasse os dois do mesmo jeito, de verdade, talvez o espanhol ganhasse o título. Correndo tranqüilo, usando sua experiência, dificilmente seria batido. Mas não aconteceu, e ele disputou metade da temporada sozinho na equipe. Ganhar seria um milagre.

Mas voltando à tese inicial, nada disso, preferências, birras, antipatias, nada disso foi a causa da perda do título por Hamilton. Note-se que, pela pontuação final, a ele bastariam quatro pontos em duas corridas para levar a taça. E ele não conseguiu fazer quatro pontos, quatro míseros pontinhos. Um quinto lugar. Ou dois sétimos. Não. Fez dois.

Hamilton perdeu o título porque, em resumo, cometeu nesses dois GPs os erros que não havia cometido nas primeiras 15 etapas de seu campeonato de estréia. Na contabilidade final, claro, foi muito bem. Terminou como vice-campeão, com quatro vitórias, um ponto atrás de Raikkonen. Não é fácil passar uma temporada inteira sem fazer bobagens. Seu saldo é, evidentemente, positivo. Vejam Alonso. Se não tivesse rodado sozinho no Japão, poderia ter sido campeão. Por esse prisma, perdeu o título por erro próprio, também. Não apenas porque Ron Dennis não gosta dele.

Ocorre que Lewis, o escolhido, demonstrou em Xangai e Interlagos um nervosismo que não parecia fazer parte de sua personalidade. Na China, poderia ter parado antes para trocar o pneu, por exemplo. Mas não foi nem a borracha na lona que o jogou na brita na entrada dos boxes. Fosse isso, teria rodado antes, em velocidades muito maiores. Foi bobeada, mesmo.

Idem no Brasil. O primeiro erro, tentar passar Alonso na primeira volta, foi besta e desnecessário. Mas a conseqüência não foi das maiores, as posições que perdeu seriam recuperadas em poucas voltas.

Apertar o botão de “neutral” no meio da curva, porém, não deu margem a recuperação. Hamilton estava com os nervos à flor da pele em Interlagos, essa é a verdade.

Acho que sentiu a pressão.

Chuzame! chúzame -

Gotinhas de Interlagos

SÃO PAULO (lindo pôr-do-sol) - Só para dar combustível aos "anti-Hamilton", pequena lista que preparamos por aqui de episódios em que certa generosidade foi concedida ao inglês neste ano...

- Mônaco: Hamilton reclamou que a McLaren favoreceu Alonso na estratégia. A FIA abriu investigação do caso. Não deu em nada, mas foi a primeira punhalada no espanhol.

- EUA: Alonso reclamou que a McLaren favoreceu Hamilton, mas a FIA não abriu investigação alguma.

- Nürburgring: uma grua ergueu o carro de Hamilton e o devolveu à pista depois que ele atolou na brita. Todos os outros que atolaram igual ficaram chupando dedo.

- Hungria: FIA tira a pole de Alonso, punindo-o com a perda de cinco posições no grid porque ele demorou a sair dos boxes e impediu Hamilton de dar outra volta rápida. Mas, antes, Hamilton atrapalhou Alonso desrespeitando ordem do time para que lhe desse passagem na classificação. Questão de foro íntimo da McLaren na qual a FIA se meteu e acabou com a prova do espanhol.

- Itália: Hamilton corta uma chicane para passar Massa e fica por isso mesmo.

- Japão: Hamilton comete irregularidade atrás do safety-car que resulta em acidente entre Vettel e Webber, tirando segundo e terceiro colocados da corrida. Não foi punido nem no dia, nem na semana seguinte, quando foi aberta investigação. Na mesma prova, é tocado por Kubica num claro incidente de corrida, mas o polonês leva punição na hora.

- Brasil: Hamilton usa um jogo de pneus que não poderia na sexta-feira, mas só o time leva uma multa, de 15 mil euros. Na classificação, atrapalha Raikkonen e também fica por isso mesmo.

- Espionagem: como Alonso, é favorecido pela decisão da FIA de punir a equipe, mas não os pilotos.

São apenas fatos, uma lista deles. Agora, discutam vocês. Mas sejam civilizados. Isso aqui não é um embate negros x brancos, espanhóis x ingleses, Alonso x Hamilton. É apenas um campeonato de carros de corrida, não esqueçam.

No blig de Gomes com interesantes comentários.

Chuzame! chúzame -

O conto de Dennis descoberto. E as contas do mundial?

Dennis escancara: "Corríamos contra Alonso".

"O problema foi a chuva e seus pneus (os de Hamilton) estavam na pior condição. Mas nós não estávamos preocupados com Kimi. Não estávamos correndo contra Kimi, estávamos correndo contra Fernando", afirmou Dennis. E se alguém poderia, digamos, falar que foi questão de um julgamento de palavras, veio o complemento. "Kimi vencendo e Lewis chegando em segundo era adequado. Mas não funcionou assim."

Foi do desespero ao bizarro a reação de Dennis nos pits assim que viu seu piloto atolar na brita da estreita entrada. Queria o dirigente empurrar, ajudar os fiscais de pista que nada podiam fazer. As mãos à cabeça, o sonho de ver seu "afilhado" quebrar um recorde. Mas, segundo Ron, não há ninguém a ser acusado.

O que sorprende é a rapidez dos acontecementos pois veño de enterarme que Alonso irá a Ferrari no 2009. Será certo ou outro rumor máis? Que fará o vindeiro ano? Hai alternativas para todos os gustos.

E as contas do mundial?

Das várias combinações de resultados possíveis em Interlagos, apenas e tão-somente uma é capaz de pôr Lewis Hamilton, Fernando Alonso e Kimi Raikkonen com a mesma quantidade de pontos. E se, por obra do destino, vier a acontecer, é o finlandês quem comemoraria o título de 2007.

Com a situação atual — Hamilton, 107 pontos; Alonso, 103; Raikkonen, 100 —, os três só poderiam se igualar em 108. Isso ocorreria se Kimi terminasse a prova brasileira em segundo, Fernando fosse quinto e Lewis, oitavo. Pela quantidade de vitórias na temporada, o piloto da Ferrari, com cinco, abraçaria a taça de campeão. Outras hipóteses equivalem dois pilotos em termos de pontuação.

Hamilton × Alonso

Cinco combinações podem rolar para que os dois empatem no Mundial. E em quatro delas, o inglês teria vantagem em virtude de posições intermediárias conquistadas ao longo das 17 etapas.

1) 113 pontos: para tal, Alonso ganharia o GP do Brasil e Hamilton seria terceiro. O bicampeão abraçaria o tri por ter obtido a quinta vitória no ano, uma a mais que Lewis;

2) 111 pontos: Alonso terminaria em segundo e Hamilton, em quinto. E justamente esta posição faria de Lewis campeão. Porque a campanha de ambos seria um clone em número em triunfos (quatro), segundos lugares (cinco), terceiros (três) e quartos (um). O inglês passaria a ter dois quintos contra um do parceiro nem tão parceiro de McLaren;

3) 109 pontos: um terceiro posto para Alonso e um sétimo ao inglês que deixariam o título com Hamilton por ter um segundo lugar a mais.

4) 108 pontos: mesma situação, acima, com Alonso em quarto e Hamilton em oitavo.

5) 107 pontos: também o mesmo caso, já que Alonso seria quinto e Hamilton não pontuaria.

Hamilton × Raikkonen

Raikkonen se daria bem num eventual empate de pontos com Hamilton, descartando Alonso. Só dois resultados podem provocar a igualdade.

1) 110 pontos: Raikkonen ganharia a sexta prova no ano e, com Hamilton em sexto no GP do Brasil, manteria suas quatro conquistas em corridas.

2) 108 pontos: Kimi alcançaria tal marca com um segundo lugar e Hamilton, com um oitavo. O número de vitórias ainda premiaria o finlandês, cinco a quatro.

Alonso × Raikkonen

Como em Hamilton vs. Alonso, são cinco combinações para que cheguem idênticos na tabela, mas apenas uma possível de lhes dar o título.

1) 108 pontos: Raikkonen seria segundo e Alonso, quarto. O número de vitórias a favor de Kimi funcionaria como desempate.

As outras situações em que terminariam juntos seriam com 106, 105, 104 e 103 pontos, menores do que já tem Hamilton atualmente.

Chuzame! chúzame -

O mellor de Fuji foi Massa vs. Kubica

Moito se falará deste GP de F1 en Fuji. Porén, o máis salientable para min foi este on board de Felipe Massa na derradeira volta loitando contra Robert Kubica.

Con certeza, será lembrado co paso do tempo. Que será esquecido? As irregulares presións de neumáticos para a volta rápida de Alonso que lle farían perder unha decisiva pole por só 7 centésimas.

Chuzame! chúzame -

Sentenza íntegra da F.I.A.

No Blig do Gomes está completa, traducida ao pt-BR e con comentarios moi agudos. Copio e pego o esencial, a sentenza íntegra:

Uma reunião extraordinária do Conselho Mundial da FIA foi realizada em Paris no dia 13 de setembro de 2007. As seguintes decisões foram tomadas:

"O Conselho Mundial retira da Vodafone McLaren Mercedes todos seus pontos no Mundial de Construtores de 2007 e a equipe não pode mais marcar pontos até o fim da temporada (os pontos ganhos pelas outras equipes não serão afetados)

"Além disso, a equipe terá de pagar uma multa de US$ 100 milhões, descontadas as perdas das premiações da FOM como resultado da dedução dos pontos.

"Diante das circunstâncias excepcionais pelas quais a FIA deu aos pilotos imunidade em troca de evidências, não haverá punição alguma aos pilotos no que diz respeito aos seus pontos (mas nenhum representante da McLaren poderá subir ao pódio caso a equipe vença alguma das corridas restantes do campeonato).

"O Conselho Mundial receberá um informe completo e detalhado sobre o carro da McLaren de 2008 e tomará uma decisão na reunião de dezembro de 2007 no que diz respeito a alguma sanção que possa ser imposta ao time para a temporada de 2008."

As explicações completas desta decisão serão publicadas no dia 14 de setembro de 2007.

Chuzame! chúzame -

Entrevistas personalísmas a Fernando Alonso (humor)

Hai unhas semanas que sei destes videos, por unha banda moi cómicos á vez que ordinarios, mais é agora cando me animo a incluilos. Velaquí van algúns comezando por este:

Tralo GP de Europa onde Lewis Hamilton estampouse contra o muro durante as calificacións ou a discusión con Felipe Massa antes do podium:

Tras a sanción imposta pola FIA por causa da guerra interna con Luisito:

Según di quen os fixo, un tal riddick111, haberá máis na saga.

Tamén únese a este tipo de videos Loquendo dando como mostra un a prol de Lewis.

Chuzame! chúzame -

Kernel Panic nas 500 Millas de Indianápolis

As 500 Millas de Indianápolis celebradas este pasado fin de semanda deron como resultado un kernel panic. Tal como se comentara nesta páxina, houbo un proxecto, nomeadamente tux500, para estampar unha pegata coa publicidade do Tux de Linux. Acadáronse 18,308.90 dólares por parte do voluntariado que quixo participar.

fotos do Tux500

Porén, a estadía nesta competición apenas durou 36 voltas, ficando Tux no derradeiro lugar da clasificación xeral!

A fonte e máis fotos.

Tux500 en kernel panic

Chuzame! chúzame -

Otero e mailo racing libre

Xosé Otero amosa na súa bitácora unha nova referida ao xogo VDrift, un simulador de carreiras de código aberto con licenza GPL. Abráieme comprobar que con Otero comparto o pracer do Coñecemento Libre e agora tamén o do mundo racing e dos simuladores.

O nome deste xogo deriva de drift, unha técnica de condución consistente en derrapar. Tendo en conta de onde ver o seu nome, podemos pensar, acertadamente, que se presta especial importanza á correcta simulación da física dos coches. Unha das características deste xogo é a súa alta calidade gráfica dos circuítos, con moitos detalles que se agradecen.

Vdrift nas mans de Xosé Otero

Ten máis fotos aquí.

Otero tamén ten unha outra entrada falando doutro simulador, TORCS, ao que eu engadiría, por exemplo, Racer ou até o sinxelo Trophy (2D).

Xosé, cando quedamos para tomar un algo? :-)

Chuzame! chúzame -

Google Earth NON patrocinará á F-1 de Honda

Todo semellaba confirmar que Google Earth pode patrocinar ao equipo de F-1 Honda. Proba disto pode ser esta imaxe ...

Honda F1

... alén da misteriosa web que o propio equipo ten no seu aerofólio traseiro www.myearthdream.com . Finalmente todo só foi un monte de sospeitas posto que realmente, segundo o sitio Grande Prêmio:

A marca japonesa pretende criar uma campanha para ajudar na conscientização dos problemas meteorológicos do planeta.

Através do site “Myearthdream.com”, os interessados em colaborar com a iniciativa poderão fazer doações e terão seus nomes divulgados nos modelos da escuderia.

Universal Music e Gatorade já abraçaram a idéia e os rumores dão conta de que marcas como Fila, IBM, Instron, Oliver Sweeney, Perkin Elmer, Showa Denko, TUV e GF Agie Charmilles têm interesse em participar.

Confírmase daquela que ser bo e ecolóxico tamén pode valer para unha estratexia comercial ;-)

Chuzame! chúzame -

RAV 4, videos de coña

Estou moi ledo co RAV4 que teño dende agosto. Para mercalo seguín uns criterios lóxicos aínda sen ollar tan sequera un primeiro anuncio televisivo.

Hoxe, por un casual, atopei varios videos del que son de coña!

Dun modelo semellante ao que teño Happy Together

A imagem “http://sjl-static13.sjl.youtube.com/vi/G_1lj2NaIfo/2.jpg” contém erros e não pode ser exibida.

Do modelo inmediato anterior

A imagem “http://sjl-static4.sjl.youtube.com/vi/I6-eP52l4gg/2.jpg” contém erros e não pode ser exibida.

Estoutros tamén son de coña un, dous e tres.

 

Chuzame! chúzame -

O McLaren de Alonso ten o mesmo prezo ca un caza F-15!

É un dos segredos mellor gardados da Fórmula 1. Canto custa un monopraza dun equipo punteiro durante unha tempada? No Reino Unido desvelaron fai tres anos o prezo dun McLaren, que sumado un incremento aproximado nese periodo dá un prezo aproximado de 48,6 millóns de euros, ou o que é o mesmo, o valor dun caza F-15 de última xeración tecnolóxica. Alonso pódese sentir como un top gun.

Con todo, habería que precisar o prezo, xa que eses 48,6 millóns sae da suma das múltiples pezas que hai que cambiar ao longo das 18 carreiras que compoñen o Mundial. O máis caro é o motor, que rolda os 180.000 euros, pero é que cada carreira lévanse cinco por cada monoplaza, é dicir, 90 en toda a tempada.

O outro aspecto que dispara o custo é a caixa de cambios. É unha das claves do coche e o seu prezo é duns 114.800 euros. Adóitanse utilizar unhas quince, dada a súa extrema sensibilidade.

Pero é que ata unha torca, si, esa que amolou a Alonso en Hungría! sae por 90 euros unidade. Se a todo isto sumamos as viaxes, a montaxe de cada gran premio, soldos de enxeñeiros, mecánicos, pilotos etc... o orzamento de McLaren dispárase a case 500 millóns.

Fonte.

Chuzame! chúzame -