«O Código Aberto (Open Source) gañou. Atópase código aberto en todo tipo de software, código aberto ou propietario (dígase mellor ‘privativo‘)», sentenciou Matt Asay recentemente nun artigo de CNet, provocando un debate con Savio Rodrigues que a súa vez admite neste artigo de InfoWorld que «nolos dous gañamos» («nós» refírese á industria global de software, Open Source ou provedores privativos).

Ou, como sinala The Economist: «O argumento gañou. Agora acéptase de xeito xeral que o futuro vai involucrar unha mestura de ambos, privativo e software de fonte aberta«.

Unha vitoria ou o derradeiro fracaso? Esta é a pregunta que está no cerne das recentes tensións entre os que buscan defender a pureza do modelo libre e do código aberto, e aqueles felices de comprobar que o código aberto está a ser asimilado dentro da corrente principal. Esta tensión estivo candente durante algún tempo.

A propia Hasefroch fixo referencia explícita sobre o código aberto «a guerra entre a privatio e código aberto xa pasou. Porén non está totalmente claro quen gañou«.

Mateus Aslett engade no seu artigo que «Gañar non é o importante, é o que fagas cando gañas o que realmente importa«.

Agora que o código aberto é aceptado por toda a industria, cara onde vai o código aberto a partir daquí? Que outros beneficios pode entregar o código aberto á industria máis aló de meramente «vencer». Este é o enfoque que Teoría do CAOS terá que prestar atención, cre Mateus.

Siareiros do Código Aberto sempre están prestos a citar a Mohandas Gandhi: «Primeiro eles te ignoran, despois rinse de ti, logo loitan e entón gañas«.

Por certo, o artigo de Matt Asay inclúe unha imaxe titulada os «5 fases na adopción do Código Aberto«, algo semellante ao que comentei nun artigo que fixera nunha ocasión titulado «SwL, dede a indeferenza ao talibanismo«. No caso de Matt refírese ao eido empresarial e o meu ao persoal.
asennadas

Stefan Neagu é o responsable de Tux Geek e o autor dun atrevido artigo titulado «MinWin And Small Linux OS’s Will Replace Windows In 5 Years» ou «MinWin e Small Linux OS’s ha substituír Windows en 5 anos». Traduzo libremente partes del:

A morte de Window$, moi probablemente non proveña do avance de Linux no escritorio senón a partir de sistemas operativos en nube.

Revisando todos os tipos de iniciativas emerxentes (start-ups) da Web 2.0 e, máis recentemente, o Cloud Copmputing, Stefan cre que Micro$oft está moi asustada con ilo. Micro$oft ten medo á perda de cota de mercado: Outlook está perdendo clientes polos servizos de correo web como Gmail ou Yahoo!Maill, Word e Excel perder clientes para Zoho e Google Docs. A tendencia é máis ca óbvia.

O que é menos óbvio para os usuarios finais neste momento é a existencia de sistemas operativos en nube, como o EyeOS (SwL de licenza AGPLv3).  EyeOS ofrece funcionalidade suficiente para manter un ambiente de traballo, con aplicacións de produtividade, integrando compatibilidade con documentos de M$-Office e fácil importación/exportación de arquivos.

A aparición do Cloud Computing provocou a creación de MinWin (…) como a resposta de Micro$oft para loitar na contra de pequenos Linux como DamnSmallLinux.

O diagrama lateral pode amosar mellor o funcionamento dun pequeno netbook. Unha vez conectado a EyeOS, toda a maxia acontece do lado do servidor: verificación e-mail, ollar unha película ou engadir unha cita, todos os procesos teñen lugar no servidor. A única esixencia deste modelo é unha conexión á Internet, e hoxe as temos até inarámicas: 3G sen fíos, 802.11n e logo WiMax.

A xente quere portabilidade. Transferibilidade dos formatos de documentos, datos, música, imaxes… e, é isso que é incrible, o poder dunha máquina servidora en algo tan pequeno coma un netbook.

asennadas

Hai indicios inequívocos que apuntan cara a continuidade do uso do NetBSD como o sistema operativo do trebello. Entre eles, alguén sinala a demanda de emprego que fai a M$ dun especialista en NetBSD.

A fonte deste nova sinala que alén de ser curioso o feito de que o Sidekick 2009 LX use un procesador con arquitetura ARM, o mesmo que Micro$oft emprega no Zune, o lector de MP3 da empresa, acontece que M$ decide usar código aberto con licenza BSD.  É dicir, unha estratexia moi semellante á de Google co seu Android (licenza Apache v.2.0, incompatible coa GPLv2), á da Apple, co iPhone, baseado en tecnoloxía FreeBSD/Darwin ou á de Nokia no seu proceso de apertura do código de Symbian.

A pervesión que supoñen as licenzas non-copyleft como as BSD ou Apache están presentes en case que todas estas iniciativas. Deste xeito as contribucións da comunidade poden ser legalmente voltas na súa contra ao teren a posibilidade de pecharse ata convertirse en sw privativo.

asennadas

«Em Windows é sempre bem mais fácil…«:

Clica na imaxe para aumentala

asennadas

Vexamos uns exemplos. A Wikipedia ten unha entrada baixo o epígrafe NSAKEY, referente á variable _NSAKEY atopada en 1999 no Windows NT 4 SP 5. Nesa entrada chama a atención o resultado dun traballo de enxeñaría inversa tanto da clave primaria como da _NSAKEY despois chamada _KEY2. A pesares do troco de nome emailos desmentidos oficiais da multinacional, o resultado segue apuntando á NSA (National Security Agency dos EE.UU.), observa con coidado a diferenza dos correo-e, os dous baixo o nome ‘portmaster’ pero un con dominio microsoft.com e outro co dominio nsa.gov. Sobre estes preocupantes feitos afonda a BBC neste esclarecedor artigo e aínda máis contundente a alemá Heise.

En novembro de 2007 o prestixioso especialista en seguridade, Bruce Schneier, cuestiona a posibilidade de que a mesma NSA teña unha porta traseira secreta nun novo estándar de cifrado. En decembro dese mesmo ano Scheiner sinala que o xenerador de números aleatorios Dual_EC-DRBG foi engadido ao Windows Vista como parte do SP 1. Di que non está activado por defecto ao tempo que aconsella non activalo xamais polas razóns descritas no seu artigo de novembro.

Independentemente do teu grao de confianza en Micor$oft, o que semella evidente é a morea de riscos que calquera software pechado supón para a privacidade de quen o emprega.

ENGADIDO

Concordo totalmente con quen sinala en AGNIX que o CNI non ten capacidade real de auditar un sistema operativo. Só engadir uns dos 140 comentarios de /., principalmente este:

«…En cuanto al tema de la consulta del código fuente: Si no te permiten compilarlo tú mismo, y hacer un md5sum (o un diff, ya que estamos) entre el que tú has compilado y el que te han vendido,
¿cómo puedes estar seguro de que te están enseñando lo mismo?«

e este:

«…supongo que la NSA tendrá el mismo privilegio: ¿os imaginais la de agujeros de seguridad que habrán estado usando?«

Os exemplos das backdoors que sinalan a Wkipedia ou Scheiner coinciden ademais en que son portas abertas nunhas poucas liñas de código. De seguro que caberían nunha porcentaxe ridícula do que supoñen o total de liñas de código, até menos dun 1%.

asennadas

Atopado en MuyComputer.

asennadas

A causa exacta do problema aínda é descoñecida e probablemente xamais será publicada. O incidente podería ser particularmente incómodo para a Microsoft, que, ao final de 2006, lanzou unha enorme campaña afirmando que a London Stock Exchange (LSE) optara polo Windows en vez do Linux por cuestións de confiabilidade. Obviamente é unha opinión non compartida pola NYSE, a Bolsa de Valores de Nova York, que levan usando Linux e AIX sen paradas.

Esa non é a primeira vez que o sistema Infolect -baseado en .NET, MS-SQL e Windows Server- que usa esa bolsa presenta fallos. Xa en setembro de 2007, a Bolsa de Londres viuse afectada por problemas de conectividade cando tres gateways Infolect non soportaran a demanda.

Fonte.

Outro fallo coñecido nesa mesma bolsa en menos de dous anos foi este do 7 de novembro de 2007. Neses intres xa tiñan pasado por unha custosa actualización tras menos dun ano en funcionamento.

Estes paróns supoñen enormes perdas económicas e suspensións de acordos empresariais. Abonda ler os comentarios das persoas afectadas.

asennadas

A fonte liga cara a zona onde podes descargar este video e fondos de pantalla.

asennadas

Así, a Sugar Labs Foundation pretende crear distribucións do Sugar para diversos hardwares e plataformas de código aberto alén do XO (ou computadora portátil de 100 dólares).

«Por ser independente de calquera plataforma específica de hardware e por permanecer adicada aos principios do Software Libre, Sugar Labs garantiza que outros poderán desenvolver diversas interfaces e aplicacións escollidas por gobernos e escolas. (…) É difícil imaxinar que a integración no Windows sexa feita sen a cooperación ou participación dos desenvolvedores Sugar».

«Nestes intres, polo menos, a OLPC continua a financiar o desenvolvemento para anticipar unha asociación produtiva, independente do feito da OLPC ofrecer versión do XO con Windows XP».

Bender saiu da OLPC no último mes namentres a fundación comezaba a integrar o Window$ XP no XO.

O fundador orixinal do proxecto OLPC, Nicholas Negroponte cuestionou o desenvolvemento do Sugar, pois considera que sería ideal que a comunidade de desenvolvemento se unise e axudase a integrar o Sugar ao Window$ para tornar o XO máis interesante a usuários.

Acontece que os desenvolvedores da comunidade consideran ofensivos os comentarios de Negroponte.

asennadas

A sociedade, coordinada a través do Projeto Software Livre – Bahía, leva adiante a campaña «Por uma Bahia Tecnologicamente Livre e Desenvolvida!» que, entre outras medidas, inclúe este cartaz titulado «Wagner, diga não às drogas!«:

Fonte.

asennadas

GALPon defende e promove o emprego de Software Libre coma o sistema operativo GNU/Linux e a suite ofimática OpenOffice.org que levan no mercado máis de 5 anos traducidos ao galego…

Segundo as palabras da presidenta de Microsoft Ibérica que subliñou sobor os seus produtos que «este software permite extender el uso del gallego a través de las TIC y forma parte de la intención de la empresa de «adaptar» sus productos a todos los idiomas, algo que espera que sus competidores imiten porque «significará que ellos también aceptan el gallego como lengua cooficial», pódese extraer que non considera ao sistema operativo de GNU/Linux coma competidor xa que xa estaba traducido antes que calquera dos sistemas operativos da multinacional.

Na foto amosada aparecen Carlos Rodríguez, o xerente de TEGNIX e actual presidente de GALPon, xunto a Rosa María García, presidenta de Microsoft Ibérica, ambos felices e «contentos»… Ademáis, no álbum de imaxes, pódese ver a Pedro Silva de AGNIX e Miguel Bouzada de GALPon no acto.

Vía Carlos, publicado en GALPon.

Sen comentarios (de momento).

asennadas 

A ISO ten todo este mes de marzo para decidirse mais, polo de agora, sábese que a votación acontecida no BRM (Ballot Resolution Meeting) estes pasados dias en Xenebra (Suiza) foi tal que así:

Aproban = 4

Rexeitan = 4

Desestiman votar = 2

Absténsen = 15

Nembargantes a decisión aínda está totalmente pendente… pero temos razóns suficientes para manter a confianza de que finalmente o ODF será o único estándar recoñecido pola ISO.

Ampla información aquí.

asennadas

Foi moi curioso o tempo que alí pasei pois, en principio, só iría substituir ao xefe de estudos uns quince dias. Porén a súa doenza foi máis grave e finalmente cheguei estar alí ata xullo. Facendo o que? Pois cinco horas de contabilidade como horario lectivo e o resto como xefe de estudos! Incríble! Como é posible que un pringao poida ser xefe de estudos? Ben, a verdade é que non fixen máis ca estar no seu despacho, facer unhas rutinarias anotacións a cotío e logo todo o tempo sobrante para min. E claro, ese tempo ía para fedellar cun portátil que mercara de segunda man ao que lle instalara unha Slackware 7.0 e un FreeBSD.

Nese IES aproveitei para imprimir moitos manuais que se xuntarían á xa ampla colección de libros e revistas (mercábaas todas, mes a mes) que posuía sobre GNU e Linux. Alén diso, o horario era magnífico, traballaba de 18hs ás 22 hs, só iso. Bo soldo e horario de envexa… seino.

Un dos fitos dese ano foi, con certeza, a reunión do departamento de Economía. Nun dos puntos do dia estaba preparar e orzamentar a chegada do Hasefroch XP. A pesares de ser substituto tiven que asistir a dita reunión. Sabía das intencións da migración a XP mais non sabía do rexeite tan acérrimo que tería a miña proposta de migración cara GNU/Linux. Houbo excusas de todo tipo e gusto, como «é que as empresas a onde van ir traballar empregan Hasefroch«, «é que todo o mundo emprega Hasefroch«… e non convenceron as miñas razóns de liberdade, independencia tecnolóxica, aforro (+100.000 ptas o XP profesional e algunha cousa máis para un único posto en troques dunha caixa con varios CDs e libros para todo o instituto por 12.000 ptas), etc. Até houbo tensión no debate, demasiada tensión… Era eu contra todos, un pringao contra todos!

Logo souben dunha ulterior xuntanza na que non participaría polo seu caracter, digamos informal, no que o responsable comentaría que para aprender Linux custaría un mínimo dun ano. En fin, aquel dia marcaríame profundamente pois fun un descoñecido para min mesmo, nunca fora quen de enfrentarme a un grupo numeroso en solitario, nunha loita todos contra un, un contra todos.

Nese IES coñecera a outro economista no meu departamento que comezaba interesarse polo SwL e a quen lle instalara GNU/Linux no seu portátil. Mágoa non ser quen de configurarlle axeitadamente as X (contorna gráfica) pois a súa tarxeta gráfica non estaba aínda soportada porque iso deulle forzas a quen rexeitaba a miña proposta de liberdade.

Outra anécdota. Un dos meus compañeiros da xunta directiva quería procurar a letra dun tema country. Procurou en Terra, Lycos… e aínda non coñecía Google. Aliás, ninguén coñecía Google! Daquela estábamos no estoupido bursátil das puntocom. Puxo Google como páxina preferida ao comprobar que lle atopara o que procuraba.

A pesares da tensa experiencia sufrida naquela reunión de departamento, esa substitución lembrareina sempre con moito agarimo pois tiven tempo de mellorar os meus coñecementos técnicos, dispor de tempo de lecer e solidificar a ética da libre transmisión do coñecemento.

Deixo a nova orixinal en pt-br:

A escolha deliberada da Microsoft em impedir acesso a arquivos antigos, incluindo aqueles gerados por seus próprios produtos, foi para aumentar a segurança no novo pacote de atualizações do Office 2003, de acordo com informações de um evangelista da companhia.

O Service Pack 3 (SP3) para o Office 2003, segundo Viral Tapara, evangelista da Microsoft no Reino Unido, bloqueia antigos formatos de arquivo por razões de segurança.

“Alguns arquivos antigos, incluindo da Microsoft, são inseguros e não nos satisfaz ter vetores de ataques que podem ser usados para executar código malicioso”, disse Tapara. “A decisão pelo bloqueio se restringe para proteger a máquina de ser comprometida”.

O Office 2003 SP3 foi lançado em setembro e as discussões em torno das mensagens de erro ao abrir arquivos surgiram quase de imediato nos fóruns da Microsoft.

As questões continuaram em dezembro. Usuário identificado como «dberwanger» reclamou que perdeu 250 dólares para “resolver um problema com o SP3 que ele mesmo criou. Finalmente, tive que desinstalar completamente o Word 2003 e reinstalar (pois não é possível desinstalar o SP3) e o problema foi resolvido”.

A Microsoft divulgou um documento (material em inglês) que inclui um registro do Windows que permite retornar ao modelo original de suporte a formatos antigos para o Office 2003. O documento ressalta os problemas de segurança: “Estes formatos foram bloqueados por serem menos seguros. Eles podem significar um risco à você”, define o documento.

Sexa cuestión de seguridade ou do seu ben coñecido modelo de negocio, a cousa é preocupante. Cal será a gota que colmará a paciencia de quen aínda aguante estes abusos?

O meu consello: Podes ficar dándolle voltas á piscina mais, ao fin, has mergullar no SwL

Fonte.

asennadas