Compensa esforzarse en convencer se hai desinterese?

Bob Sutor, vicepresidente de negocio Open Source e Linux en IBM, deu o relatorio inaugural da recentemente concluída LinuxCon 2009 e nel deixou algunhas ideas sobre o seu parecer arredor do futuro de GNU/Linux no escritorio.

Para ilo deseñou estes potenciais escenarios:

  • GNU/Linux destacándose, probablemente tendo unha distro dominando os escritorios
  • GNU/Linux acadando paridade con M$ e Apple
  • GNU/Linux desaparecendo dos escritorios

Sutor cre que a maioría da xente di: «Non quero que me molesten. Iso simplemente funciona. Quero facer o meu traballo e irme a casa«. Daí que Sutor conclúa que «facer unha substitución completa do escritorio é unha ruela sen saída» e que, polo tanto, é un erro intentar convencer ás persoas para que usen algo no cal non están interesadas. «Non desperdicien o seu tempo«, aconsella.

Ao mesmo tempo Sutor suxire á comunidade que enfoque a súa estratexia noutros nichos onde os seus esforzos teñan unha mellor oportunidade de acadar éxito, como os contornos virtualizados. E un exemplo dalguén que sen dúbida se está tomando moi en serio a potencialidade doutros nichos é Intel coa súa iniciativa Moblin.

Podes ampliar máis disto na fonte e máis na nova orixinal.

Opinión

Certo é que hai un factor determinante en todo isto: o costume. Quen está afeito a un xeito de traballar sabe que un cambio de contorno halle supoñer un esforzo, mínimo (considero) pero esforzo ao fin. Ademais é certo que estamos a tratar cunha xeneración á que a tecnoloxía informática chegou de xeito pouco natural. Moitas persoas, atrévome a dicir que a maioría, non navegaba hai unha década e outras moitas foron autodidactas aprendendo a traballar coas aplicacións informáticas. Polo tanto o medo ao cambio é lóxico e natural.

Porén, explicar con claridade as vantaxes do cambio, apoialo con formación e acompañalos nos seus primeiros pasos no novo contorno semella ser determinante para acadar o éxito perseguido por quen promove o cambio. De feito esa é unha mostra da estratexia que empregamos en TEGNIX perante calquera proceso integrador de tecnoloxías libres.

Moitos xa sabedes que penso que no eido particular considero que cada quen pode empregar o que considere apropiado maila aconsellar SwL, está claro. No eido empresarial o SwL supón un monte de vantaxes competitivas e daquela considero que é unha escolla estratéxica e decisiva. No eido público, con total certeza, só se pode promover e dar os pasos necesarios para o seu emprego na totalidade das súas dependencias e usos.

Os múltiples casos de éxito de integracións de tecnoloxías libres fanme concluir que «Si» compensa esforzarse, até se hai desinterese. Abonda con seguir unha planificación estratéxica adecuada e ben medida para cada caso.

Todo isto sen afondar nos múltiples puntos nos que pagaría a pena entrar ou salientar. Se cadra nun seguinte artigo…

Roberto BrenllaLogo TEGNIX pequeno

Chuzame! A Facebook A Twitter

Velocidade de resposta ante problemas de seguridade

Slashdot sinala que vendedores de software privativo, neste caso Microsoft e Cisco, finalmente publicaron os seus parches para vulnerabilidades no protocolo TCP tras un ano de coñecerse! Esas vulnerabilidades afectaban a todos os dispositivos de Cisco que executasen o software IOS e un elevado número de sistemas Microsoft, tanto servidores como de escritorio. Esta última empresa aínda está sen dar solución a esa vulnerabilidade para algúns dos seus sistemas.

É certo que calquera sistema pode comprometerse debido ás vulnerabilidades. Maila certeza desa premisa, xorde a cuestión: canto demoran os responsables deses sistemas en arranxalas? No bando do Sw Libre, sonado foi o caso de Debian pois non se decatara dunha delas en dous anos. Iso si, cando se soubo arranxouse decontado. Fóra dese caso, en SwL a velocidade de reacción adoita ser case que inmediata. Así, perante un exploit no kernel 2.6 as 10 maiores distros GNU/Linux resolvérono en menos de 48 horas. O mesmo pode dicirse nos casos de phishing e outros males do navegador Firefox xa que logo en horas adoitan ser arranxados.

Se cadra unha boa proba da seguridade que nos outorgan os sistemas libres sexa que o propio Comité para os Servizos Armados dos EE.UU. recomenda ao Departamento de Defensa dese país «considerar o uso de software aberto pola redución de custos e a seguridade do mesmo«. Outros bos exemplos poden ser as bolsas de valores ou a banca.

Roberto BrenllaLogo TEGNIX pequeno

Chuzame! A Facebook A Twitter

Creando USB con Ubuntu desde M$

Aproveito que hei dar unha xornada sobre SwL onde os equipos non teñen nin arranque dual nin SwL instalado, só software privativo de M$.

Para ilo preparei estas instrucións:

1.- descarga o arquivo ‘.iso’ que contén a Ubuntu 9.04 Jaunty.
2.- Segue os pasos deste artigo.
3.- Ese artigo di que descargues a aplicación uSbuntu.
4.- Seguindo os pasos de (2), verás que xa o tes todo: a ‘iso’ (1) e
mailo programiña (3) que che pedirá todo. Tes que instalar ese programa
(3) tras descomprimilo, executando «uSbuntu Live Creator.exe«
5.- Para os «datos persistentes» proba poñer 250 ou 300 MB se tes unha USB
de 1 GB pois pode haber ese espazo libre.
6.- Rematado o proceso, logo fai:
6.1.- Deixa o USB conectado
6.2.- Arranca o PC e entra na BIOS
6.3.- Selecciona que arranque por USB
6.4.- Garda e reinicia
6.5.- Terá que arrancar xa polo USB e coa Ubuntu 9.04 en modo «live«, é
dicir, sen mexer para nada no sistema instalado.

Roberto BrenllaLogo TEGNIX pequeno

Chuzame! A Facebook A Twitter

Red Hat apelará en Suiza por contrato directo a M$

Seica Red Hat apelará xunto a outras 18 empresas TIC a adxudicación directa dun contrato a M$ por parte dunha axencia do goberno de Suiza. Este desafío pretende a apertura do goberno para que considere a existencia de alternativas libres e abertas, con todas as vantaxes que ilo suporía.

A inercia gubernamental suiza fixo que asumira un contrato tri-anual que ascende a 14 millóns de francos suizos anuais, uns 9,12 millóns de euros. A autoridade responsable da adxudicación directa foi a Building and Logistics (BBL), dependente do goberno federal, e a beneficiada Microsoft. O obxecto do contrato refírese a estacións de traballo comúns, aplicacións ofimáticas, mantemento e soporte. A BBL xustifica tal contrato na inexistencia de alternativas suficientes…

Velaquí que precisamente Red Hat xa dispón de exemplos e casos de éxito no país: o cantón Solothurn (lembra que migraron os seus escritorios cara Debian), a cidade Zurich, a Axencia Federal de Ciencias da Computación e Telecomunicacións (BIT), o Instituo Federal da Propiedade Intelectual, etc.

A oportuna visita de Bill

O noso presidente do goberno recibirá ao filántropo Bill Gates o vindeiro martes no propio Palacio da Moncloa. Teoricamente, a oportuna visita circunscríbese unicamente a conversar sobre a cooperación en África Occidental e Centroamérica. Será?

En negreta escribín «oportuna» porque ben sabemos e saben os de Redmond da forza que a comunidade está a amosar polo tema do Ensino 2.0.

Polo tanto, a actuación de varias empresas con Red Hat deberíamolo ter presente por estos lares, por exemplo, vía AGASOL ou ASOLIF (Asociaciones de Software Libre Federadas).

A fonte destas novas foron Fernando Acero e Roberto Santos.
asennadastegnix_limpo_fdo_transparentemoi-pequeno

Chuzame! A Facebook A Twitter

Encarta morre, Wikipedia vive!

Como é sabido, non adoito escribir sobre a empresa de software privativo de Redmond máis co imprescindible e, certo, sempre para poñela como o «anti-paradigma» da liberdade do coñecemento.

Acontece que onte lin de pasada que «M$ pecha Encarta» apuntando cara o artigo orixinal en inglés «Microsoft To Shutter Encarta, Read All About It On Wikipedia» ou o que é o mesmo «M$ pecha Encarta, le todo sobre isto na Wikipedia«. Bo título, con certeza!

Cando dou relatorios adoito pór como caso de éxito de modelo colaborativo á Wikipedia enfrentándoa coa emblemática Britannica, a raíña ata 2005. Hoxe a Wikipedia supera á Britannica en varias comparacións: número de idiomas soportados (+230) , de artigos (+12 millóns, ~3 millóns só en inglés), en neutralidade, etc. e está a traballar en mellorar a confiabilidade xeral ou a loita contra o vandalismo que pretenden desprestixiala (como os sonados exemplos de cadeas de televisión colocando entradas falsas, sen contar tamén que axiña eran retiradas amosando a rapidez de reacción da «comunidade»). Mailas críticas, recentemente a propia Britannica sinalou que quere parecerse máis á Wikipedia.

Ler que Encarta de M$ sae deste mercado dame un pouco por rir, máxime se un le unha xa obsoleta comparativa de cada unha delas.

Morrendo e todo non a liberan nin a doan á Humanidade! Por que? Amosa ben ás claras e ata despois de morrer a calaña da súa misión na transmisión do coñecemento.

Requiescat In Pace

asennadas

Chuzame! A Facebook A Twitter

M$ demanda a Tom Tom que tamén viola a GPL

A recente demanda de Micro$oft contra Tom Tom, por presunta violación de varias patentes, puxo ao descuberto que varias compañías poderían estar a violar a GNU/GPL. Steven J. Vaughan-Nichols está a investigar estas posibles violacións da GNU/GPL, que estarían relacionadas con acordos secretos para o licenciamiento da patente de FAT de Microsoft.

«Así que, mentres sabemos que hai polo menos 18 asinantes de licenzas FAT LFN, aínda descoñecemos que compañías asinaron eses acordos. Esta información é mantida en segredo por Micro$oft e estas compañías son ben conscientes das consecuencias legais referidas ao código fonte aberto que podería resultar a partir de admitir estes acordos de patentes. A máis importante razón de por que especificamente estes acordos están baixo un NDA [Non-Disclosure-Agrerment, acordo de confidencialidade] é que calquera compañía que acepte unha licenza híbrida de patente, sen cubrir aos seus destinatarios finais, é dicir, os usuarios, é unha violación directa á GPLv2 sección 7.«

Noutras palabras, quen asinen, ou asinen, acordos de licenciamiento con Microsoft para evitar ser demandados por violacións de patentes de Microsoft, están a violar a GNU/GPLv2 e GNU/GPLv3.

Probablemente comezarán a xurdir campañas para deixar de utilizar FAT32, de maneira similar a como se fixo no pasado coas imaxes en formato GIF, cuxa patente é propiedade de Unisys, xa expirou, involucraba o formato de compresión LZW, o cal practicamente orixinou o nacemento do formato PNG como alternativa. O caso de Unisys deixou varias leccións para meditar. Tamén converteu a Unisys nunha compañía coa que todo o mundo negábase traballar ou relacionarse. É tempo de pensar en crear un formato alternativo a FAT16/FAT32/NTFS, libre de patentes, que sexa utilizado como estándar para a industria?

A fonte apunta cara Linux Weekly News.

asennadas

Chuzame! A Facebook A Twitter

PlayOnLinux 3.3

Vén de anunciarse unha nova versión de PlayOnLinux, nomeadamente a 3.3. PlayOnLinux é unha peza de sofware que che permite instalar e usar numerosos xogos deseñados para executarse no privativo Microsoft®’s Windows®.

É o maior cambio no comportamento de Wine, non é sobre gráficos ou implementación de scripts senón en canto a código interno xa que logo deixan de depender de repositorios Debian para ter un repositorio propio mantido por un intergrante do equipo.

asennadas

Chuzame! A Facebook A Twitter

Ten Window$ portas traseiras?

Varias vías semellan confirmar que os produtos da multinacional de Redmon SI teñen portas traseiras (backdoors).

Vexamos uns exemplos. A Wikipedia ten unha entrada baixo o epígrafe NSAKEY, referente á variable _NSAKEY atopada en 1999 no Windows NT 4 SP 5. Nesa entrada chama a atención o resultado dun traballo de enxeñaría inversa tanto da clave primaria como da _NSAKEY despois chamada _KEY2. A pesares do troco de nome emailos desmentidos oficiais da multinacional, o resultado segue apuntando á NSA (National Security Agency dos EE.UU.), observa con coidado a diferenza dos correo-e, os dous baixo o nome ‘portmaster’ pero un con dominio microsoft.com e outro co dominio nsa.gov. Sobre estes preocupantes feitos afonda a BBC neste esclarecedor artigo e aínda máis contundente a alemá Heise.

En novembro de 2007 o prestixioso especialista en seguridade, Bruce Schneier, cuestiona a posibilidade de que a mesma NSA teña unha porta traseira secreta nun novo estándar de cifrado. En decembro dese mesmo ano Scheiner sinala que o xenerador de números aleatorios Dual_EC-DRBG foi engadido ao Windows Vista como parte do SP 1. Di que non está activado por defecto ao tempo que aconsella non activalo xamais polas razóns descritas no seu artigo de novembro.

Independentemente do teu grao de confianza en Micor$oft, o que semella evidente é a morea de riscos que calquera software pechado supón para a privacidade de quen o emprega.

ENGADIDO

Concordo totalmente con quen sinala en AGNIX que o CNI non ten capacidade real de auditar un sistema operativo. Só engadir uns dos 140 comentarios de /., principalmente este:

«…En cuanto al tema de la consulta del código fuente: Si no te permiten compilarlo tú mismo, y hacer un md5sum (o un diff, ya que estamos) entre el que tú has compilado y el que te han vendido,
¿cómo puedes estar seguro de que te están enseñando lo mismo?
«

e este:

«…supongo que la NSA tendrá el mismo privilegio: ¿os imaginais la de agujeros de seguridad que habrán estado usando?«

Os exemplos das backdoors que sinalan a Wkipedia ou Scheiner coinciden ademais en que son portas abertas nunhas poucas liñas de código. De seguro que caberían nunha porcentaxe ridícula do que supoñen o total de liñas de código, até menos dun 1%.

asennadas

Chuzame! A Facebook A Twitter

Canto nos custa Micro$oft?

René Mérou vén de publicar un amplo artigo onde reflicte as consecuencias de termos entre nós a Micro$oft:

«A falta de liberdade para competir que produce un monopolio como o de Microsoft leva uns custos importantes. Existen custos derivados da perda de innovación, da falta dunha contorna de liberdade para que outras empresas poidan respirar e de forma particular, custos económicos e en liberdades palpables no día a día das persoas. Este artigo proponse pescudar o que realmente lle custa Microsoft a España.«

O artigo completo podes descargalo en PDF ou visitalo a partires do índice que liga cara as 23 seccións (17 páxinas) do seu contido. Velaquí o seu índice:

1- Indice . – .
2- Introdución . – . Explica o artigo e o que tenta abarcar.
3- Estimacións . – . Comezo o cálculo das estimacións coa Estimación 1, Segundo o que Microsoft declara facturar e a Estimación 2, Segundo os computadores vendidos en España.
4- Estimacións 3, 4 e 5 . – . Segundo o que gaña Microsoft no mundo e a parte proporcional ao mercado de PCs español, Segundo a relación con Francia e Segundo o número de empregados de Microsoft.
5- Custos ocultos . – . Comeza a sección de custos ocultos coas ganancias lastre doutras empresas.
6- Desenvolvemento de programas . – . Continúa a sección de custos ocultos co custo no desenvolvemento de programas.
7- Desenvolvo web e compra de computadores . – . Custo oculto no desenvolvemento dos contidos da web e os custos en compra de computadores.
8- Virus, defectos e catividade da clientela . – . Rematan os custos ocultos cos custos producidos polos virus, os defectos e o chamado vendor lock-in.
9- Terceira parte: Outros custosos inconvenientes . – . Empeza a sección da degradación das nosas liberdades básicas coa privacidade e a seguridade.
10- Liberdade de prensa e comercio libre . – . Continúa a sección da degradación das nosas liberdades básicas coa liberdade de prensa e o poder comerciar libremente.
11- Dereito a saber . – . Continúa co dereito a que non che neguen o acceso ao coñecemento real que ten hoxe en día en forma de programas informáticos.
12- Deterioración das institucións públicas . – . Efectos que tamén afectan a deterioración das institucións públicas.
13- Organismos de estandarización pervertidos e perdida de confianza . – . Explica a degradación dos organismos de estandarización tan usados no mundo tecnolóxico e a perdida de confianza nas nosas institucións pola súa inacción.
14- Conclusión . – . Determina a cifra con que quedamos.
15- Custos indirectos . – . Dentro da conclusión, explica a importancia dos custos visibles á primeira ollada.
16- Parte 4: Datos complementarios . – . Inicia o apartado cunha comparativa de cifras sumas á altura.
17- Mitoloxía do monopolio . – . Continua o apartado coa Mitoloxía do monopolio.
18- Datos dados polo propio monopolio . – . Comenta outros dados achegados polo propio monopolio.
19- Saldos e transaccións . – . Expón algúns datos sobre os saldos e transaccións entre as empresas nomeadas.
20- Importe neto de cifra de negocios . – . Mostra as cifras do importe neto de cifra de negocios.
21- A realidade de Microsoft segundo o transnationale . – . Información de Microsoft citando o transnationale.
22- Agradecementos . – . Agradecementos a todos aqueles que me axudaron a realizar este traballo.
23- Referencias . – . Nota sobre as referencias.

asennadas

Chuzame! A Facebook A Twitter

Suite de comunicacións baseada en SwL… compite con M$ e IBM

Unha startup de Nova Iorque vén de lanzar unha suite de comunicacións unificada baseada en SwL con publicidade contextual como posible fonte de ingresos para competir con Micro$oft e IBM no campo empresarial.

Unison consta dun software cliente/servidor, non de tipo web. A parte servidora só se executa nun servidor con Linux pero a cliente pode ser executada en sistemas operativos priavtivos. O obxectivo é ofrecer unha alternativa de baixo custo ás suites equivalentes de M$ ou IBM. Inclúe aplicacións de correo-e, axenda, calendario, telefonía, correo de voz, mensaxería instantánea e varias máis xunto a aplicacións colaborativas, antispam e antivirus.

Crese que as empresas interesadas serán as que posúan entre 20 e 2000 empregos para que as solucións privativas implican un custo prohibitivo.

Unison ofrece unha versión con publicidade totalmente de balde. Os anunciantes son Intermedia e Ubuntu Linux. Os anuncios publicitarios aparecen no escritorio cliente así como na panle de control de administración e sempre de xeito non intrusivo, segundo sinala Rurik Bradbury, CMO (chief marketing officer) de Unison.

A versión sen publicidade véndese a US$50 por usuario/a e por ano.

A A Facebook A Twitter

SwL medra da man de fornecedores de equipos

Seguindo o fío do chamativo titulo «Linux boom?» chego a esta nova que apunta a esta fonte que sinala que 3 de cada 10 PCs vendidos por Asus levan GNU/Linux.

Sendo precisos, segundo Asustek, «A empresa entregou 2,5 millóns de portátiles no primeiro semestre deste ano, 1,7 millóns no terceiro trimestre e agárdase que sexan 1,9 millóns no cuarto trimestre o que equivale a lo menos a 6 millóns de unidades no 2008. A ratio de Eee PCs con Window$ XP e Linux preinstalados é de 7 a 3.«

Polo tanto haberá 2,4 millóns de escritorios GNU/Linux máis. Aínda así séguese vendendo máis equipos con sw privativo ca libre pero a tendencia dese goteo é á baixa, pechándose moi aos poucos pero pechando.

Nilo ten parte de culpa a desastrosa nova versión do sistema operativo privativo mentras as distribucións Ubuntu, openSUSE e Fedora seguen a mellorar a cada seis meses. Daquela a multinacional privativa comeza a vender vaporware do vindeiro sistema, posiblemente numerado coa versión 7 e agardado para o 2010, tentando ralentizar este proceso.

Ben sabemos que unha das maiores frontes coas que o SwL ten que lidar é a de equipos con sistemas operativos preinstalados. Se o mercado, tanto a parte forncedora como a compradora, non é quen de nivelalo, por que os estados non toman cartas neste asunto? A fin de contas dos estados hai un inxente goteo de cartos cara esa multincional que, en cumprimento da legalidade, poden deter.

asennadas

Chuzame! A Facebook A Twitter

Young Frankenstein ou Steve Ballmer?

Atopado en MuyComputer.

asennadas

Chuzame! A Facebook A Twitter
Olark Livehelp