asennadas

No informe elaborado polo eurodeputado británico Malcolm HARBOUR (PPE/DE), aprobado por 548 votos a favor, 88 contra e 14 abstencións, o Parlamento Europeo salienta que, "a fin de resolver as cuestións de interese público relativas á utilización dos servizos de comunicacións e incentivar a protección dos dereitos e liberdades de terceiros, as autoridades nacionais competentes deben poder crear e divulgar, co auxilio dos fornecedores, información de interese público respeitante á utilización dos servizos de comunicacións".

A proposta do "paquete das telecomunicacións" (coñecidas como enmendas torpedo) relacionada cos consumidores visa alterar dúas directivas e un regulamento actualmente en vigor. O dereito de mudar de operador de telecomunicacións no prazo dun día, a transferencia de números, o dereito a informacións tarifarias transparentes e comparables, a posibilidade de marcar números verdes a partir do estranxeiro e unha maior eficacia do número europeo de emerxencia 112 son algunhas das novidades aseguradas polo Parlamento Europeo.

Porén, o máis importante é a proposta relacionada cos consumidores, sobre a cal o Parlamento Europeo votou hoxe en primeira lectura (proceso de co-decisión co Consello), que visa alterar a directiva relativa ao servizo universal e aos dereitos dos usuarios, a directiva sobre o tratamento de datos persoais e protección da privacidade nas comunicacións electrónicas e o regulamento relativo á cooperación na defensa do consumidor.

Esta información debe comprender advertencias de interese público sobre a violación dos dereitos de autor, outras utilizacións ilegais e a divulgación de contidos nocivos, ben como consellos e medios de protección contra riscos para a seguranza persoal, decorrentes, nomeadamente, da divulgación de información persoal.

A información de interese público debe ser "actualizada sempre que fora necesario e presentada baixo a forma dun texto facilmente comprensible, impreso e en soporte electrónico, tal como sexa determinado en cada Estado-membro, e publicada nos sitios Internet das autoridades nacionais".

Paga a pena ler todo este artigo na páxina do Parlamento europeo (en portugués ou castelán).

Ligazón enviada por Ana Miranda.

Aínda e así a cousa puido ser ben peor toda vez que algunhas das máis polémicas enmendas foron rexeitadas.

asennadas

chúzame

En: AGNIX, Internet, Seguridade por Roberto Brenlla
1 Comentario »

Adeona é un sistema con licenza GPL que vai rastrexando o dispositivo portátil onde estea instalado de tal xeito que, segundo din no propio proxecto, sirve para atopalo doadamente cando o perdas ou sufras o seu roubo.

O software non traballa cun sistema central propietario, é dicir, quen instala o programa non ten que confiar en terceiras partes senón que perserva a privacidade...

Adeona está deseñado para usar o servizo de almacenamento distribuido e de código aberto chamado OpenDHT. Así, o programa cliente monitoriza continuamente a actual localización do dispositivo grazas a informacións como a súa IP e maila topoloxía de rede. Todo ilo empregando potentes cifrados para garantir o anonimato...

Os puntos suspensivos que fun deixando son provocados polo posible mal uso que poida facer desta ferramenta. Así o sinala a fonte desta nova:

"Non pode constituír Adeona un sistema de rastrexo en toda regra e un posible atentado contra a privacidade que di protexer? Explícome: instala o cliente no portátil do teu noivo/a, esposo/a, empregado/a e terás unha referencia constante e permanente da súa localización.

Tecnoloxía de dobre uso, xa o sei, pero en calquera caso, a min paréceme mellor como sistema de espionaxe que como sistema antirrobo..."

E todo ilo, claro, se quen roube o trebello non se lle dá por formatalo todo.

Curiosamente sobre este software tamén hai unha entrada recente e moi ampla nesta páxina.

asennadas

chúzame

En: AGNIX, FLOSS, Internet, Seguridade, Tecnoloxía por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

Para que precisas borrar completamente discos duros? Pódense pór varios exemplos. No meu caso é pola cesión do meu portátil a outra persoa con suficientes coñecementos técnicos como para atopar datos teoricamente eliminados. Outro exemplo ben sinxelo pode ser a venda do teu equipo a unha persoa descoñecida.

Borrar datos cun sinxelo 'rm' ou até formatar de novo o un disco duro non abonda para teres a certeza de que os datos no disco non sexan recuperables empregando ferramentas especializadas como 'foremost'.

Seguindo os consellos de Carlos Rodríguez, hei empregar a ferramenta Darik's Boot and Nuke, máis coñecido como DBAN que vén sendo empregada no proxecto GRUVI (Grupo de Reciclaxe Informática da UVigo).

DBAN é SwL protexido pola licenza GPL a xeito de disco de arranque (disquete ou cdrom) de doado manexo porque só tes que arrancar desde cero o teu equipo empregando ese disco, do mesmo xeito que farías para instalares un sistema operativo, por exemplo. Polo tanto é moi probable que teñas que trocar a prioridade do dispositivo de arranque na BIOS. Tes máis información en README.txt.

DBAN elimina automaticamente os datos contidos en discos SCSI, IDE, PATA e SATA, destruíndo sistemas de ficheiros FAT, VFAT, NTFS, ReiserFS, EXT e UFS con garantías e baixo diferentes métodos de borrado.

asennadas

chúzame

En: AGNIX, FLOSS, Negocios, Persoal, Seguridade, TEGNIX, Tecnoloxía por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

As buscas en internet están en decadencia ou iso alomenos cre un dos investidores en Capital Risco que Glenn Derene coñeceu cando discutían sobor das amplas implicacións que poidera ter o apagado do trío Micro$oft-Yahoo-Google debido á morea de cambios que está a acontecer en Internet nun curto prazo de tempo.

Esa predicción semella ser ridícula cando ollamos que o valor de capitalización que posúe Google quintuplica ao de Ford, por exemplo, xa que logo Google medrou a velocidade de vertixe e cunha metodoloxía eficiente de manexar inxentes cantidades de datos. Ademais ten o ambicioso obxectivo de dixitalizar cada libro feito namentres reinventa o negocio de publicidade ata o que daquela coñecíamos.

Canto máis medra a Web máis importante se tornan as buscas, certo? Porén o amigo de Glenn, investidor en Capital Risco, trocou de parecer e agora di que "As buscas, tal como as coñecemos, están mortas". O que realmente el quere dicir é que, co auxe das Redes Sociais reflictida en sitios como Facebook, MySpace, Twitter, Second Life, LinkedIn e até Orkut de Google, a vindeira xeración de ususarios da Web poderán atopar o que queiran empregando os contactos nesas redes socias no canto de confiar en algoritmos de buscas.

No pasado recente comezaron xurdir iniciativas que proveñen da xeración de contidos feitos polos usuarios. Flickr, por exemplo, naceu por mor entender que a xente non só quere ollar fotos senón compartilas. Idem ou semellante con YouTube. Agora asistimos a unha explosión de comunidades en liña polo que o natural sería crear vínculos ao redor delas. De feito iso é o que a Humanidade leva facendo dende hai séculos: atopar persoas con intereses semellantes e formar grupos ou viceversa.

Udi Manber, alto cargo en Google, dixo un tempo atrás que a súa empresa podería evolucionar para incluir os datos xerados nas redes sociais: "A busca sempre referiuse ás persoas. Ten que ver con darlle á xente o que ela precisa. A arte de ordenar require recoller montes de sinais e poñelas todas xuntas. Os sinais que veñen das túas amizades son mellores, son sinais máis fortes".

O que pode ser o máis forte de todos os sinais é a pegada que imos deixando neses sitios, especialmente os perfís deixados en Facebook ou LinkedIn, misturadas logo cos hábitos de compra de Amazon coas suxestións das túas amizades. Na actualidade esas informacións están almacenadas en diferentes sitios (historial e marcapáxinas do teu navegador, webs sociais, o teu blog...). Agora imaxina o exacta que pode ser unha procura se cada pregunta que fagas é respostada grazas a toda esa información existente en Internet que conforman os nosos meta-tags.

A pesares de ser Google o lider indiscutible nas buscas en Internet e empregar diversas destas técnicas, aínda non se está a acadar todos os puntos antes sinalados, sexa polo desenvolvemento dos adecuados motores de busca ou por outras cuestións como a privacidade. Cando esta evolución poida acontecer entón estaremos ante a morte das procuras tal como hoxe entendemos.

Fixen unha tradución non literal deste artigo, atopado grazas a esta fonte, misturando algo co meu parecer porque sinala varias das cuestións que recentemente puxen de manifesto no artigo "Privacidade vs. Redes Sociais".

asennadas

chúzame -

En: Blogroll, Internet, Negocios por Roberto Brenlla
1 Comentario »

Lembro dos consellos que se daban máis ou menos unha década atrás: "Non colgues unha foto en Internet!" Decíase porque poderían empregala, modificala e distribuila con supostos fins perversos... Hoxe, moitos temos fotos colgadas 'publicamente' en servizos moi estendidos, como Flickr ou Picassa. Que pasou?

Iso lévame a meditar e facer aínda outras preguntas, non sempre co ánimo de respostalas, tan só expoñelas enriba do tapete.

Por unha banda, desexamos unha Internet sen control de potencias externas, temos inquedanzas pola posible manipulación que poideran facer e desexamos navegar na rede con privacidade (máxime nas nosas compras ou xestións bancarias) e anonimato. Moita xente adopta alcumes (nicks), algúns tan común como as do tipo 'palabriña_números' pois 'palabriña' xa tivo alguén que a pillara antes. Outros empregan proxys anónimos que enmascaran o seu enderezo IP para non deixar rastros...

Pola outra banda está o auxe das redes sociais, abundan blogs onde cada quen amosa as súas opinións persoais (eu mesmo estou a facelo agora!), proliferan servizos para que compartas gustos musicais (Last.fm...), o que estás a facer nun intre concreto (Twitter...), novas que che interesan dar a coñecer (Chuza!, Menéame...), os teus marcapáxinas, as túas preferencias multimedia e até as túas necesidades de contactos persoais ou o teu propio CV (LinkedIn, Xing...).

Que está a acontecer? Está unha a predominar frente á outra? Son compatibles? Se cadra a inxente cantidade de internautas incentiva o oposto, é dicir, darse a coñecer, sairmos do anonimato para, de paso, beneficiarnos das sinerxias producidas por estar en rede emailos beneficios da cibercultura. Ten temor a ser descoberta aquela persoa que vai de peito aberto porque é sana, sincera e non lle importa que unha parcela da súa vida sexa pública? É iso? Temos na rede unha parte publicable e outra non, cada vez máis semellante ao que acontece na vida real? Cando comezamos a navegar por Internet desconfiábamos porque non a coñecíamos e agora, xa experimentados, percibimos certa comodidade? É o ciberespazo tan grande para que cada un de nós pasemos desapercibidos xunto ás nosas publicacións e confesións persoais? É tan grande para sentirnos anónimos a pesares de publicar gustos, fotos e demais? Que hai da impresionante velocidade de cómputo da tecnoloxía? Que pode facer esta con todos os datos e rastros que imos deixando nas redes sociais co paso do tempo? Abondaría para obter de nós un perfil moi preciso? Favorecen as novas tecnoloxías as comunicacións privadas?

Que efectividade ten a LOPD (Lei Orgánica de Protección de Datos) se moitos de nós imos espallando os nosos datos persoais? É que, como na vida real, compartimos partes da nosa intimidade con algúns e con outros non? Ten algún sentido iso se Internet é accesible por todos?

Moitas máis cuestións podería engadir pero, desde o meu punto de vista e mailo meu xeito de entender e vivir a vida, pouco ten que agochar alguén que vai de peito aberto, é dicir, con a certeza subxectiva de que non fai mal a ninguén. E, se o fixera, (digo eu) faría ben en publicalo para que o rebatiran e daquela poidera rectificar, procurando facelo ben na vindeira oportunidade.

Alén de todo, as nosas vidas son tan efímeras... será por iso?

chúzame

En: Blogroll, Internet por Roberto Brenlla
2 Comentarios »

Na serie de artigos que titulei "Google xestiona o teu desexo de información" obsérvase a inquedanza de quen empregamos os múltiples servizos de Google así como a consciencia que a multinacional ten a este respecto. Daí que non sexa de estrañar que Google veña de anunciar o seu Centro de Privacidade.

Basicamente, a finalidade deste Centro é a de explicar a política de privacidade dos diversos servizos que ofrece o xigante. Para isto dispoñen, entre outros medios, dunha canle específica en YouTube onde tratan temas como as cookies, rexistros, direccións IP, etc.

Está claro que Google sabe que o seu negocio está baseado na confianza que os usuarios teñen nos seus servizos aínda que moitos destes non se preocupen por estes temas...

asennadas

chúzame

En: AGNIX, Internet por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »