asennadas

Asistín no pasado 15 de maio de 2008 ao evento organizado polo IGAPE titulado "Dia do Emprendedor" aínda que só adiquei o meu tempo á sección Sw Libre, coordinado por Javi Vázquez.

Como adoita acontecer neste tipo de eventos, un énchese con novas perspectivas, abre a mente e afianza os propios criterios. Sen concordar completamente con todos, por algo somos seres individuais que viven en colectividade, enumero algunhas ideas anotadas dignas de seren evaluadas:

• Eduardo Manchón constuiu o seu proxecto (Panoramio) xunto ao seu amigo e socio, distantes mais sempre en rede, vestindo camiseta, sen horario mais cunha confianza absoluta. Cre que é mellor traballar sen un modelo de negocio e considera que errar é sempre positivo.
• Juan Freire estivo magnífico, impactante, convincente. Para el o SwL sobrepasa as fronteiras da tecnoloxía ata convertirse nunha nova de entender a realidade. A Rede e, máis concretamente, as Redes Sociais están a demostrar que o modelo Xerárquico é obsoleto neste século, perdendo eficacia frente ás innovacións acontecidas grazas ás novas conexións e funcionalidades engadidas da coñecida como Web-2.0.
• José Juan Glez. Alonso de Igalia comentou a historia, o modus operandi e perspectivas da empresa facendo fincapé no seu caracter cooperativista e asembleario.
• Roberto Moreda de Allenta comentou a súa estratexia empresarial e deu ánimos ás novas empresas start-up porque no eido tecnolóxico adoitan seren respectadas, gozando de credibilidade polo seu elevado grao de especialización.
• Dani Armendáriz de Ikusnet, foi moi breve, se cadra demais para o moito que me estaba gustando a súa intervención. Centrouse nalgo básico, a persoa e a empresa (dinñeiro, saúde e amor).
• Nacho Correas, CEO de EBOX Plataform, pasou por todos e cada un dos anos da iniciativa empresarial, sinalando as aprendizaxes adquiridas e as súas expectativas de futuro.

Como é costume neste casos, tiven a sorte de compartir experiencias, tanto persoais como na empresa C.T.I. TEGNIX, ao longo da tarde mentres íamos de visita polos garitos e monumentos da cidade vella de Compostela.

O que teño claro é que no noso presente unha organización TIC debe primar ás persoas que as compoñen, favorecendo a xeración de ideas, abríndose á realidade e ás Redes Sociais.

chuzame

En: Amizade, Cultura Libre, Eventos, Internet, Negocios, TEGNIX por Roberto Brenlla
1 Comentario »

House of Hackers é unha rede social para que os hackers teñan un punto de encontro, formen grupos e debatan asuntos de seguridade.

De acordo co blog gnucitizen.org, a rede é exclusiva e apoiará a cultura e o modo de vida hacker, coas súas ideoloxías e visións políticas, adicándose principalmente á formación de opinión na esfera de seguridade.

Ademais de crear grupos, os especialistas da House of Hackers terán oportunidade de prestar servizo ás empresas, que poderán recrutar probadores de seguridade ou analistas directamente pola rede social.

Através de taxas aceptadas pola inserción de novas vacantes, os responsables da rede social patrocinarán programas de investigación que deben ser iniciados en breve, aínda que o programa estea nas súas fases iniciais de desenvolvemento.

A web Heise Security cre que esta iniciativa pode ser vista con malos ollos polas autoridades ao temeren que o doado acceso á informacións poida ser usado para o mal, promovendo invasións, por exemplo.

Vindo de onde vén, tal crítica significaría que esta rede xa non sería de hackers senón de crackers, o cal ben saben que non é o mesmo.

Fonte.

asennadas

chuzame

En: AGNIX, Cultura Libre, Historia(s), Seguridade por Roberto Brenlla
1 Comentario »

Coa súa recentemente anunciada estratexia Y!OS (Yahoo Open Strategy), Yahoo pretende recuperar o diferencial que a empresa leva perdido nestes últimos anos.

Para atinxir ese obxectivo abriranse todas as súas webs, servizos online e aplicacións web ao desenvolvemento para ofrecer aos usuarios un ambiente de control do 'seu perfil social' en todos os servizos do Yahoo.

Nunha entrevista a IDG, Neal Sample, Arquitecto Xefe da Plataforma Yahoo, dá máis detalles sobre a Y!OS, un proxecto que naceu no comezo do ano 2007 e foi lanzado internamente en setembro.

Entre outros detalles, Sample di:

Ao formular esta estratexia tivemos bastante apoio dos produtos (como Yahoo Mail, Messenger e Flickr). Falamos sobre o que queriamos facer e como queríamos crear un novo Yahoo, coa implicación de todos.

Os próximos meses, os produtos irán reflectir en elementos da estratexia Y OS. O primeiro desenvolvemento ocorrerá nas procuras (por medio do proxecto Search Monkey). Nós collemos unha das nosas maiores e máis importantes plataformas, e na cal están os requerimentos de rendemento máis severos e comezamos a abrila aos desenvolvedores.

(..) Yahoo era bastante homoxéneo no inicio pero medrou moi rapidamente en 14 anos, dividíndose en moitos segmentos, tanto organicamente como por medio de adquisicións. Nós somos o número un en sete diferentes frentes e competimos en moitos outros.

(...) Nós xa temos servizos e aplicacións consistentes. A próxima evolución é engadir o 'social' a esas ferramentas, na contra de seguir o camiño contrario.

(...) Traballando de forma verdadeiramente aberta, temos dúas oportunidades que outras redes non están necesariamente ofrecendo. A primeira é levar o Yahoo fóra da rede por medio de APIs (Application Programming Interfaces), entón vostede pode ter acceso á conexións e experiencias do Yahoo para incrementar estoutras redes sociais. Outra posibilidade é traer as redes sociais a Yahoo. Se as mellores aplicacións feitas por desenvolvedores elevan o noso nivel de competitividade (...) entón tamén estamos abertos a esa posibilidade.

(...) Parte da nosa estratexia é regularizar estes perfís (de usuarios) e concentralos nun único lugar, reducindo a confusión do usuario. Imos facer un único panel para que atualize as súas informacións, saíndo de 25 Yahoos diferentes con 25 perfís cara un único Yahoo e soamente un perfil.

(...) Demos os primeiros pasos relanzando a nosa web da rede de desenvolvemento YDN (Yahoo! Developer Network) fai algunhas semanas. Ademais diso, hai unha iniciativa ao redor da Y!OS para regularizar servizos web e dar aos desenvolvedores só un punto de acceso. El vai usar a súa identificación ou credencial de desenvolvedor para ter acceso á APIs do Yahoo de forma unificada.

(...) a nosa terceira fase, que consiste en abrir Yahoo en calquera lugar. Iso refírese a permitir que os usuarios controlen os seus datos con total transparencia. A información é esencialmente deles e pode ser usada da forma como eles queiran.

(...) Existe un debate en toda a industria sobre 'o momento en que o resultado da procura vai cruzar a liña do uso correcto do contido de terceiros.' Esa é unha cuestión interesante, e o Search Monkey vai permitir que avaliemos o impacto destes cambios para o usuario. Iso é revolucionario, non evolutivo, para a procura: a capacidade dun usuario instalar unha aplicación que 'remexz' resultados facendo con que a procura deixe de ser unha experiencia programada estática e pase a permitir que el inclúa todas as fontes de informacións dispoñibles. Conforme aprendemos máis a respecto Y!OS e os usuarios dannos retorno, chegamos a un período de descubrimentos.

Fonte.

asennadas

chuzame

En: AGNIX, Internet, Negocios por Roberto Brenlla
2 Comentarios »

Un novo servizo de Google, desta vez nomeado Friend Connect, vén de ser anunciado onte incluíndo unha ampla información sobre el.

A iniciativa trata de engadir funcionalidades sociais a sitios webs, blogs incluídos, sen teres que programar posto que emprega aplicacións de terceiras partes (widgets) coas APIs de OpenSocial . Un sitio de exemplo pode ser este.

"O que Google está esencialemente facendo e aproveitarse dos novos estándares arredor das funcionalidades sociais. Estes estándares están especialmente referidos á identidade (OpenID), dereito de acceso a datos (OAuth) e aplicacións sociais (OpenSocial)."

Blogaliza.org xa está a engadir estes novos widgets e funcionalidades enriba descritos.

Fonte.

asennadas

chuzame

En: AGNIX, Amizade, Estándares, FLOSS, Galicia-Galiza, Internet, Tecnoloxía por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

Ultimamente adoito visitar a web Tecnocidanos que, xestionada por Antonio Lafuente, ten o subtítulo "en defensa de la gobernanza, la participación en ciencia y el procomún".

No artigo que acabo de ler, titulado La Economía del Fair Use, inclúense ligazóns e conceptos moi interesantes baseados na seguinte apreciación:

"... sobre as dimensións que ten a economía baseada nas excepcións ás leis da propiedade intelectual que, en termos xerais, coñécense como piratería (apropiación gratuíta ilegal) e fair use (apropiación gratuíta lexítima)."

Non comparto deste mesmo xeito o termo piratería. Mais ben prefiro estoutro da RAG:

2. fig. Roubo, estafa ou apropiación de bens alleos, por medios fraudulentos. Algún día descubriranse as súas piraterías.

... aínda que tampouco está afinada a súa definición.

Estamos ben cansos de comprobar as sentenzas confirmando que as descargas (multimedia) empregando as distintas tecnoloxías P2P son legais. A ver se dunha vez fica claro isto, posto que existe o dereito á copia privada. O que se considera ilegal é o beneficio económico que se obtén das copias, por exemplo, o coñecido fenómeno top manta.

É dicir, poderíase dicir que existen:

• Piratería é a obtención de beneficios económicos sobrepasando ao amparado polo dereito lexítimo de copia. Un exemplo é o top manta.
• Dereito á copia privada é a apropiación lexítima, amparada por lei, e gratuita de bens culturais a pesares das licenzas restritivas impostas polos seus autores. Exemplo, as copias descargadas en redes P2P. Persoalmente isto poderíase asemellar ao Fair Use que sinala Lafuente.
• Copias de obras con licenza Copyleft, aquelas obtidas lexitimamente que até animan á distribución, modificación e publicación como libre transmisión do coñecemento.

Loxicamente, posto resumidamente e con moitas salvedades e puntualizacións.

Dito isto, volvo ao artigo de Lafuente. Nel inclúense varias cifras impresionantes ao redor do fair use, coma as obtidas polos motores de busca máis coñecidos e empregados en Internet. Por exemplo, sinala que:

"As empresas que viven do fair use achegan o 16,6% do PIB dos Estados Unidos, xeran 2,2 billóns (10 elevado a 12, non os billóns anglosaxóns) de dólares e dan emprego a 17 millóns de traballadores. Hai máis datos e todos son impactantes como, por exemplo, que a industria do fair use xera máis riqueza que a do copyright, cuxo valor queda nos 1,3 billóns (10 elevado a 12) de dólares."

Abraiante! Daquela, como corolario, temos que deixar de facer procuras que poidan xerar intereses económicos posto que os resultados, de seguro, serán convintemente manipulados.

Cada vez está máis claro que terá que aparecer algún motor de buscas baseado intensamente nas Redes Sociais, se cadra filtrando os mesmos resultados que se obteña cos tradicionais

Nota: Incluín como imaxe a portada dun libro que ten algo que ver con todo o mencionado neste artigo, polo que pode ser válida a súa lectura no eido norteamericano. Velaquí a ligazón de Fair Use.

chuzame

En: Cultura Libre, Internet, Negocios por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

As buscas en internet están en decadencia ou iso alomenos cre un dos investidores en Capital Risco que Glenn Derene coñeceu cando discutían sobor das amplas implicacións que poidera ter o apagado do trío Micro$oft-Yahoo-Google debido á morea de cambios que está a acontecer en Internet nun curto prazo de tempo.

Esa predicción semella ser ridícula cando ollamos que o valor de capitalización que posúe Google quintuplica ao de Ford, por exemplo, xa que logo Google medrou a velocidade de vertixe e cunha metodoloxía eficiente de manexar inxentes cantidades de datos. Ademais ten o ambicioso obxectivo de dixitalizar cada libro feito namentres reinventa o negocio de publicidade ata o que daquela coñecíamos.

Canto máis medra a Web máis importante se tornan as buscas, certo? Porén o amigo de Glenn, investidor en Capital Risco, trocou de parecer e agora di que "As buscas, tal como as coñecemos, están mortas". O que realmente el quere dicir é que, co auxe das Redes Sociais reflictida en sitios como Facebook, MySpace, Twitter, Second Life, LinkedIn e até Orkut de Google, a vindeira xeración de ususarios da Web poderán atopar o que queiran empregando os contactos nesas redes socias no canto de confiar en algoritmos de buscas.

No pasado recente comezaron xurdir iniciativas que proveñen da xeración de contidos feitos polos usuarios. Flickr, por exemplo, naceu por mor entender que a xente non só quere ollar fotos senón compartilas. Idem ou semellante con YouTube. Agora asistimos a unha explosión de comunidades en liña polo que o natural sería crear vínculos ao redor delas. De feito iso é o que a Humanidade leva facendo dende hai séculos: atopar persoas con intereses semellantes e formar grupos ou viceversa.

Udi Manber, alto cargo en Google, dixo un tempo atrás que a súa empresa podería evolucionar para incluir os datos xerados nas redes sociais: "A busca sempre referiuse ás persoas. Ten que ver con darlle á xente o que ela precisa. A arte de ordenar require recoller montes de sinais e poñelas todas xuntas. Os sinais que veñen das túas amizades son mellores, son sinais máis fortes".

O que pode ser o máis forte de todos os sinais é a pegada que imos deixando neses sitios, especialmente os perfís deixados en Facebook ou LinkedIn, misturadas logo cos hábitos de compra de Amazon coas suxestións das túas amizades. Na actualidade esas informacións están almacenadas en diferentes sitios (historial e marcapáxinas do teu navegador, webs sociais, o teu blog...). Agora imaxina o exacta que pode ser unha procura se cada pregunta que fagas é respostada grazas a toda esa información existente en Internet que conforman os nosos meta-tags.

A pesares de ser Google o lider indiscutible nas buscas en Internet e empregar diversas destas técnicas, aínda non se está a acadar todos os puntos antes sinalados, sexa polo desenvolvemento dos adecuados motores de busca ou por outras cuestións como a privacidade. Cando esta evolución poida acontecer entón estaremos ante a morte das procuras tal como hoxe entendemos.

Fixen unha tradución non literal deste artigo, atopado grazas a esta fonte, misturando algo co meu parecer porque sinala varias das cuestións que recentemente puxen de manifesto no artigo "Privacidade vs. Redes Sociais".

asennadas

chuzame -

En: Lista de ligazóns, Internet, Negocios por Roberto Brenlla
1 Comentario »

Lembro dos consellos que se daban máis ou menos unha década atrás: "Non colgues unha foto en Internet!" Decíase porque poderían empregala, modificala e distribuila con supostos fins perversos... Hoxe, moitos temos fotos colgadas 'publicamente' en servizos moi estendidos, como Flickr ou Picassa. Que pasou?

Iso lévame a meditar e facer aínda outras preguntas, non sempre co ánimo de respostalas, tan só expoñelas enriba do tapete.

Por unha banda, desexamos unha Internet sen control de potencias externas, temos inquedanzas pola posible manipulación que poideran facer e desexamos navegar na rede con privacidade (máxime nas nosas compras ou xestións bancarias) e anonimato. Moita xente adopta alcumes (nicks), algúns tan común como as do tipo 'palabriña_números' pois 'palabriña' xa tivo alguén que a pillara antes. Outros empregan proxys anónimos que enmascaran o seu enderezo IP para non deixar rastros...

Pola outra banda está o auxe das redes sociais, abundan blogs onde cada quen amosa as súas opinións persoais (eu mesmo estou a facelo agora!), proliferan servizos para que compartas gustos musicais (Last.fm...), o que estás a facer nun intre concreto (Twitter...), novas que che interesan dar a coñecer (Chuza!, Menéame...), os teus marcapáxinas, as túas preferencias multimedia e até as túas necesidades de contactos persoais ou o teu propio CV (LinkedIn, Xing...).

Que está a acontecer? Está unha a predominar frente á outra? Son compatibles? Se cadra a inxente cantidade de internautas incentiva o oposto, é dicir, darse a coñecer, sairmos do anonimato para, de paso, beneficiarnos das sinerxias producidas por estar en rede emailos beneficios da cibercultura. Ten temor a ser descoberta aquela persoa que vai de peito aberto porque é sana, sincera e non lle importa que unha parcela da súa vida sexa pública? É iso? Temos na rede unha parte publicable e outra non, cada vez máis semellante ao que acontece na vida real? Cando comezamos a navegar por Internet desconfiábamos porque non a coñecíamos e agora, xa experimentados, percibimos certa comodidade? É o ciberespazo tan grande para que cada un de nós pasemos desapercibidos xunto ás nosas publicacións e confesións persoais? É tan grande para sentirnos anónimos a pesares de publicar gustos, fotos e demais? Que hai da impresionante velocidade de cómputo da tecnoloxía? Que pode facer esta con todos os datos e rastros que imos deixando nas redes sociais co paso do tempo? Abondaría para obter de nós un perfil moi preciso? Favorecen as novas tecnoloxías as comunicacións privadas?

Que efectividade ten a LOPD (Lei Orgánica de Protección de Datos) se moitos de nós imos espallando os nosos datos persoais? É que, como na vida real, compartimos partes da nosa intimidade con algúns e con outros non? Ten algún sentido iso se Internet é accesible por todos?

Moitas máis cuestións podería engadir pero, desde o meu punto de vista e mailo meu xeito de entender e vivir a vida, pouco ten que agochar alguén que vai de peito aberto, é dicir, con a certeza subxectiva de que non fai mal a ninguén. E, se o fixera, (digo eu) faría ben en publicalo para que o rebatiran e daquela poidera rectificar, procurando facelo ben na vindeira oportunidade.

Alén de todo, as nosas vidas son tan efímeras... será por iso?

chuzame

En: Lista de ligazóns, Internet por Roberto Brenlla
2 Comentarios »

Hai unha ampla variedade de iniciativas para que participes nas redes sociais. Entre estas, Twitter representa unha das de maior éxito e máis tendo en conta que naceu en marzo de 2006. É unha especie de IRC feito só con xente amiga, coñecida ou que che interese.

Neste sitio faise unha breve análise dos 12 clientes para GNU/Linux incluidos na listaxe de aplicacións que amosa Twitter Fan Wiki. Das demais, non especificamente para este sistema libre, chamáronme a atención as aplicacións web e maila extensión para o Firefox TwitKit.

asennadas

chuzame

En: AGNIX, FLOSS, Internet por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »

Apetéceme engadir o meu parecer á nova que puxen en AGNIX titulada Creador de Slashdot critica os sitios de novas comunitarias, complementando ao pouco que nela figura.

---

Rob Malda, o creador do famoso sitio de noticias tecnolóxicas e científicas Slashdot, critica abertamente ás novas comunitarias e mailos métodos de funcionamento de sitios baseados nesa liña como Digg.

Rob Malda ten 31 anos e tamén é coñecido como CmdrTaco. Foi tan contundente nas súas críticas que chegou mencionar que ese tipo de sitios están suxeitos á unha pequena minoría que funciona case que como unha mafia.

Nunha entrevista ao New York Times, Rob Malda engade que, no seu modelo, o grupo editor le todo o que lle envía e 'se non é de tecnoloxía, se rexeita'. Pola contra, os sitios comunitarios 'teñen un 1 ou 2 porcento da comunidade moldeando cara onde vai a comunidade ao completo. Un pequeno grupo de persoas pode manipular doadamente estes sitios'.

Namentres iso di Rob, o propio New York Times sinala que Slashdot está a sufrir as consecuencias destes sitios comunitarios ou the chickens were coming home to roost.

A pesares do dito por Rob, o certo é que todo iso non lle obstaculiza intentar un proxecto cun modelo semellante ao que tanto critica... Olla senón esta ligazón. Até ten un 'T' caído ao final ben ilustrativo

---

Está claro que as redes sociais ou, por extensión, a coñecida web-2.0 están a trocar o panorama actual da interacción dos usuarios na web. Quen queira beneficiarse dilo, economicamente ou só co obxectivo de perservar o seu número de visitas, ten que se adapatar, imprescindible nunha contorna en continuo cambio.

Slashdot pertence a SourceForge, Inc. e polo tanto procura beneficios. Está claro que hoxe o traballo de novas que un reducido grupo de editores publica nunha web, sexan procuradas por eles ou filtradas a partir das propostas enviadas, é un modelo obsoleto frente ao que emprega as redes sociais. Daquela recriminar ás redes sociais non ten lóxica.

Porén, o nicho de portais de novas son, en última instancia, o que nutre ás web sociais, daquela acho que segue sendo necesario. Encamiñar os portais de novas cara un modelo que inclúa artigos propios e de opinión sobre novas acontecidas pode sobrevivir a pesar da inevitable perda de número de visitantes. Posiblemente os visitantes que manteñan sexan máis fieis...

Facendo un paralelismo coa web de AGNIX á que lle adiquei e adico unha morea de horas ao dia, constato a evidente necesidade dunha urxente evolución. Está en camiño...

Esta anovación facilitará a incorporación de novas coa colaboración libre por parte da comunidade, anque supervisada comprobando a súa idoneidade respecto ao que AGNIX sempre publica xunto á necesaria revisión gramatical. Á par, amosará novas sindicadas pero seleccionadas e, como non, artigos propios aínda que sexan poucos e cada vez máis contendo opinións ou experiencias técnicas no eido que nos interesa, o do SwL.

Non se trata de sindicar novas exclusivamente como o fan portais onde hai máis de 50 novas ao dia, todas alleas, ningunha propia, algunhas até repetidas pois son capturadas por un motor RSS, non por persoas. Non, entre outros motivos, porque esas novas estarían case sempre en castelán, portugués ou inglés, apenas algunha en galego.

Tampouco se trata de deixar sen control e á vontade absoluta de quen decida colaborar, pois polo medio pódense colar novas interesadas, non interesantes.

Está claro que hai que anovarse, seleccionando o que máis interesa da contorna web-2.0. Non é lóxico tanto esforzo, tantas horas a cotío (ás máis das veces superan as catro horas ao dia!) cando os novos modelos permiten facer mellor edicións semellantes, máis colaborativas e con máis eficiencia.

Non critico ás redes sociais nin á web-2.0 senón que ás admiro!

chuzame

En: AGNIX, Cultura Libre, FLOSS, Internet, Persoal por Roberto Brenlla
Sen Comentarios »